تبلیغات
ورزشی - مطالب اردیبهشت 1390
 
یکشنبه 25 اردیبهشت 1390 :: نویسنده : رضا




باشگاه فوتبال بارسلونا FCBLogo.svg.png
نام کامل باشگاه باشگاه فوتبال بارسلونا
(Fútbol Club Barcelona)
لقب (ها) آبی و اناری ها
تاریخ تأسیس ۲۹ نوامبر ۱۸۹۹
نام ورزشگاه نیوکمپ
(گنجایش: ۹۹٫۳۵۴)
مدیرعامل سندرو راسل
سرمربی جوزپ گواردیولا
لیگ لالیگا
۲۰۰۹-۱۰ لالیگا، اول


پرگل ترین برد بارسلونا ۹ - ۱ خیمناستیک دی تاراگونا
بدترین باخت بارسلونا ۱ - ۱۲ اتلتیکو بیلبائو
بهترین گلزن تاریخ سزار رودریگز (۲۳۵)
گروه هوادارها کولز (culés)
افتخارات

داخلی: ۲۰ قهرمانی در لالیگا، ۲۵ قهرمانی در
جام حذفی، ۷ قهرمانی در سوپرکاپ و ۲ قهرمانی در لیگ کاپ
اروپایی: ۳ قهرمانی در لیگ قهرمانان،
۳ قهرمانی در جام یوفا، ۴ قهرمانی در جام در جام اروپا و ۲ قهرمانی در سوپرکاپ اروپا
جهانی:یک بار قهرمانی در جام باشکاه های جهان(۲۰۰۹)


باشگاه فوتبال بارسلونا (به اسپانیایی: Fútbol Club Barcelona) که بیشتر بارسلونا یا به صورت مخفف بارسا شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای اسپانیایی است که در شهر بارسلون در منطقهٔ کاتالونیای اسپانیا قرار دارد. این تیم در لا لیگا بازی می‌کند و جزو سه تیمی است که هرگز به دسته پایین‌تر سقوط نکرده‌است.

این باشگاه با نام باشگاه فوتبال بارسلونا در سال ۱۸۹۹ توسط عده‌ای سوئیسی، انگلیسی و اسپانیایی و به رهبری خوان گمپر تاسیس شد. این باشگاه به نوعی، نهادی برای ترویج فرهنگ کاتالان و کاتالانیسم است و از این رو عبارت «فراتر از یک باشگاه» (Més que un club) را به عنوان شعار خود انتخاب کرده‌است. سرود رسمی باشگاه، اثر جوزپ ماریا اسپیناس است که El Cant del Barça نام دارد. برخلاف بسیاری از تیم‌های جهان این باشگاه توسط هوادارانش اداره می‌شود. باشگاه بارسلونا با درآمدی ۳۹۸ میلیون یورویی، دومین باشگاه ثروتمند جهان است. این باشگاه رقابت دیرینه‌ای با رئال مادرید دارد و به مسابقه‌ای که بین این دو تیم برگزار می‌شود اصطلاحاً ال کلاسیکو گفته می‌شود.

باشگاه فوتبال بارسلونا با ۲۰ عنوان قهرمانی در لالیگا، ۲۵ قهرمانی در جام حذفی، ۷ قهرمانی در سوپرکاپ و ۲ قهرمانی در لیگ کاپ، بعد از رئال مادرید پرافتخارترین تیم اسپانیا است. بارسلونا تنها تیمی است که از سال ۱۹۵۵ همواره در جام باشگاه‌های اروپا حاضر بوده‌است. آن‌ها همچنین با کسب در مجموع ۱۰ عنوان اصلی در اروپا، یکی از موفق‌ترین تیم‌های حاضر در اروپا می‌باشند.[۱] ۳ قهرمانی در لیگ قهرمانان، ۳ قهرمانی در جام یوفا، ۴ قهرمانی در جام در جام اروپا و ۲ قهرمانی در سوپرکاپ اروپا دستاورد بارسلونا در اروپا تا به امروز می‌باشد. در سال ۲۰۰۹، بارسلونا موفق شد اولین باشگاهی باشد که سه‌گانه لالیگا، کوپا دل ری و لیگ قهرمانان باشگاه‌های اروپا را به دست آورد.

استادیوم باشگاه یادشده نوکمپ نام دارد، که با گنجایش ۹۹٫۳۵۴ تماشاگر، بزرگترین استادیوم در اروپاست. بارسلونا از میزان بالایی از محبوبیت برخوردار است، حدود ۲۵٫۷% مردم اسپانیا طرفدار بارسلوناهستند[۲]، و این در حالیست که بر اساس بررسی ای که اخیراً انجام شد، بارسلونا با دارا بودن ۴۴٫۲ میلیون هوادار در اروپا، پرطرفدارترین تیم حاضر در اروپا نیز می‌باشد.[۳] باشگاه مذکور همچنین با دارا بودن ۱۵۶٬۳۶۶ عضو رسمی در ژوئن ۲۰۰۷، بیشترین عضو ثبت نام شده را در میان تمام باشگاههای فوتبال دنیا دارد. طرفداران بارسلونا همچنین به culés معروفند.

بارسلونا دارای تیم دومی به نام بارسلونا بی نیز هست و در سالهای گذشته هم تیم دیگری از جوانان باشگاه به نام بارسلونا سی نیز فعالیت می‌کرد.
محتویات
[نهفتن]

* ۱ تاریخچه
o ۱.۱ تاسیس باشگاه فوتبال بارسلونا (۱۸۹۹-۱۹۲۲)
o ۱.۲ ریورا٬ جمهوری خواهی و جنگ داخلی (۱۹۲۳-۱۹۵۷)
o ۱.۳ باشگاه فوتبال بارسلونا (۱۹۵۷–۱۹۷۸)
o ۱.۴ نونیز و ثبات در مدیریت (۱۹۷۸-۲۰۰۰)
o ۱.۵ رفتن نونیز و آمدن لاپورتا (۲۰۰۰-۲۰۱۰)
* ۲ هواداران باشگاه
o ۲.۱ ال کلاسیکو
o ۲.۲ دربی بارسلونا
* ۳ درآمد و دارایی
* ۴ رکوردها
* ۵ آرم‌ها و لباس‌ها
o ۵.۱ رنگ پیراهن
o ۵.۲ تغییرات پیراهن
o ۵.۳ اسپانسرها و تولیدکننده‌های پیراهن
* ۶ ورزشگاه
* ۷ نتایج و عناوین
o ۷.۱ رقابت‌های داخلی
o ۷.۲ رقابت‌های اروپایی
* ۸ بازیکنان
o ۸.۱ ترکیب فعلی
o ۸.۲ از باشگاه جوانان
o ۸.۳ بازیکنان قرضی
o ۸.۴ فاتحان جام جهانی
o ۸.۵ فاتحان قهرمانی اروپا
* ۹ جستارهای وابسته
* ۱۰ پانویس‌ها

تاریخچه [ویرایش]
نوشتار اصلی: تاریخچه باشگاه بارسلونا
تاسیس باشگاه فوتبال بارسلونا (۱۸۹۹-۱۹۲۲) [ویرایش]
اعضای تیم در سال ۱۹۰۳
خوان گمپر

در ۲۲ اکتبر سال ۱۸۹۹ میلادی، هانس گمپر تمایل خود را بصورت آگهی در لوس دپورتس برای تاسیس باشگاه فوتبال اعلام کرد. در ۲۹ نوامبر همان سال در جلسهٔ خیمناسیو سوله نتایج مثبتی حاصل شد. یازده بازیکن شامل واتر وایلد، لوئیس دی اوسو، بارتومئو ترادس، اوتو کونزله، اوته مه یر، انریک دوکال، پره کبوت، کارلس پوجول، جوزپ لوبت، جانپارسونز و ویلیام پارسونز جذب شدند و باشگاه فوتبال بارسلونا متولد شد.[۴] بارسلونا شروع موفقیت آمیزی در مسابقات ملی و منطقه‌ای نظیر مسابقات فوتبال کاتالونیا و کوپا دل ری داشت. در ۱۹۰۲ میلادی باشگاه اولین جام خود، -کوپا ماکایا- را دریافت کرد، و نیز در همان سال در فینال اولین دوره کوپا دل ری به مصاف بیزکایا رفت که ۱ - ۲ مغلوب شد.[۵] در ۱۹۰۸ میلادی، درحالی که باشگاه در شرایط مالی سختی قرار داشت و نتوانسته بود پس از قهرمانی در سال ۱۹۰۵ میلادی، در مسابقات فوتبال کاتالونیا پیروزی دیگری بدست آورد، خوان گمپر به عنوان ریاست باشگاه برگزیده شد. گمپر در ۵ دوره متفاوت، در بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۲۵، ریاست باشگاه را بر عهده داشت، و حدود ۲۵ سال را در مجموع در خدمت باشگاه گذراند. یکی از مهمترین دستاوردهای او کمک به بارسا برای به دست آوردن یک ورزشگاه اختصاصی بود.[۶]

در ۱۴ مارس ۱۹۰۹ میلادی، بارسلونا به ورزشگاه اینداستریا که بزرگتر بود و ۸٫۰۰۰ نفر گنجایش داشت، نقل مکان کرد. از ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۴ میلادی، بارسلونا در جام پیرنس شرکت کرد و به عنوان بهترین تیم لانگیدوک، میدی، ناحیه آکیتن، باسک و کاتالونیا انتخاب شد. در آن زمان شرکت کردن در این رقابت‌های آزاد بسیار مناسب بود.[۷][۸] در همین دوره زبان رسمی باشگاه از کاستیلن به کاتالونیایی تغییر کرد و تیم به تدریج به یکی از نمادهای مهم کاتالونیا تبدیل شد. برای بسیاری از طرفداران، حمایت از تیم بیشتر به واسطه جایگاه اجتماعی آن و نه بازی خود تیم اهمیت داشت.[۹]

گمپر، جک گرینول را به عنوان اولین مربی تمام وقت بارسلونا انتخاب کرد. وی همچنین تلاش‌هایی برای افزایش تعداد اعضای باشگاه انجام داد. به طوری که در سال ۱۹۲۲ میلادی، تعداد اعضای باشگاه به فراتر از ۲۰٫۰۰۰ نفر افزایش یافت. این افزایش اعضا، تیم را قادر به تهیه ورزشگاه جدید به لحاظ مالی ساخت. در نهایت باشگاه به ورزشگاه لس کورتس نقل مکان کرد که در همان سال افتتاح شده بود.[۱۰] ورزشگاه جدید ۲۲٫۰۰۰ نفر گنجایش داشت که بعدها به ۶۰٫۰۰۰ نفر هم رسید.[۱۱] در دوران گمپر، تیم فوتبال بارسلونا موفق شد یازده بار مسابقات فوتبال کاتالونیا، شش بار کوپا دل ری و چهار بار کوپا دی پیرنس را فتح کرده و نخستین «عصر طلایی» خود را تجربه کند.[۵][۶]
ریورا٬ جمهوری خواهی و جنگ داخلی (۱۹۲۳-۱۹۵۷) [ویرایش]
تصویر سیاه و سفید از بالا، دود انفجار بمب قابل مشاهده است.
بمباران هوایی بارسلون در ۱۹۳۸

در ۱۴ ژوئن ۱۹۲۵، جمعیت حاضر در یک مسابقه در حرکتی خودجوش در اعتراض به دیکتاتوری میگوئل پریمو ده ریورا سرود ملی را هو کردند. حکومت در واکنش به این عمل ورزشگاه را شش ماه تعطیل کرد و گمپر نیز مجور به کناره‌گیری از ریاست باشگاه شد.[۱۲] همزمان با حرکت حرفه‌ای شدن باشگاه‌ها، در ۱۹۲۶ مدیران بارسلونا برای اولین بار حرکت بارسلونا درجهت حرفه‌ای شدن اعلام کردند.[۱۰] در ۱۹۲۸، بارسلونا پیروز جام اسپانیا شد که در مراسم آن ترانه‌ی اودا اِ پلاکتو که توسط یکی از اعضای اصلی گروه «نسل ۲۷»، رافائا آلبرتی در وصف عملکرد قهرمانانه دروازه بان بارسا، نوشته شده بود، خوانده شد.[۱۳] در ۳۰ ژولای ۱۹۳۰، بنیان گذار باشگاه، خوان گمپر، بعد از دوره‌ای افسردگی به واسطه مشکلات شخصی و اقتصادی اقدام به خودکشی کرد.[۶]

اگرچه بارسلونا با بازیکن سرشناسی چون جوزپ اسکولا به کار خود ادامه می‌داد، باشگاه به دلیل کشمکش‌های سیاسی که جامعه ورزشی را به کلی تحت شعاع قرار داده بود، وارد دوره‌ای از افت شده بود.[۱۴] باوجود کسب قهرمانی در سال‌های ۱۹۳۰، ۱۹۳۱، ۱۹۳۲، ۱۹۳۴، ۱۹۳۶ و ۱۹۳۸ [۵] در مسابقات کاتالونیا، بارسلونا هیچ موفقیتی در سطح ملی (بجز عنوان بحث برانگیز ۱۹۳۷) بدست نیاورده بود. یک ماه پس از شروع جنگ داخلی اسپانیا در سال ۱۹۳۶، برخی از بازیکنان بارسلونا و اتلتیک بیلبائو داوطلب خدمت سربازی در جمع افرادی شدند که در مقابل شورشیان نظامی می‌جنگیدند.[۱۵] در ۶ اکتبر همین سال جوزپ سانیول مدیر باشگاه و از اعضای حامی حزب سیاسی استقلال طلب، توسط سربازان فالانژ در نزدیکی گواداراما به قتل رسید.[۱۶] در تابستان ۱۹۳۷، تیم به اردوی مکزیک و ایالات متحده رفت. این اردو اگرچه به لحاظ مالی باشگاه را در امان نگه می‌داشت، اما نیمی از تیم به دنبال پناهندگی در کشورهای فرانسه و مکزیک بودند. در ۱۶ مارس ۱۹۳۸، بارسلونا مورد بمباران هوایی قرار گرفت که به کشته شدن ۳۰۰۰ تن انجامید و دفتر باشگاه نیز از این بمباران در امان نماند. [۱۷] کاتالونیا چند ماه بعد به تصرف در آمد. باشگاه به نماد نافرمانی کاتالانیسم تبدیل شد و در پی‌محدودیت‌های ایجاد شده اعضای آن به ۳٫۴۸۶ نفر کاهش یافت.[۱۸] پس از جنگ داخلی، پرچم کاتالونیا ممنوع اعلام شد و تیم‌ها از استفاده از نام‌های غیراسپانیایی نیز منبع شدند. این اقدام باشگاه را مجبور به تغییر نام به (به اسپانیایی: Club de Fútbol Barcelona) و حذف پرچم کاتالونیا از لباس تیم کرد.[۱۱]

در ۱۹۴۳، بارسلونا در نیمه نهایی مسابقات کوپا دل جنرالیسمه به مصاف رئال مادرید رفت. دیدار رفت دو تیم در لس کورتس با نتیجه ۳-۰ به نفع بارسلونا پایان یافت. پیش از بازی برگشت، اعضای تیم بارسلونا با رئیس امنیت دولت فرانسیسکو فرانکو دیدار داشتند و او به آن‌ها یادآوری کرد که تنها به علت سخاوتمندی رژیم آن‌ها امکان بازی کردن را دارند. در بازی برگشت رئال مادرید با نتیجه ۱۱-۱ بارسلونا را شکست داد.[۱۹] علیرغم فشارهای سیاسی آن زمان، بارسلونا در ده ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ توانست موفقیت‌های قابل توجهی را کسب کند. بارسا با مربیگری جوزپ سامیتیر و بازیکنانی چون سزار، آنتونی رامالتس و خوان ولاسکو در سال ۱۹۲۹ توانست برای اولین بار قهرمان لا لیگا شود. این عنوان را توانست در سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۴۹ نیز بدست آورد. همچنین در سال ۱۹۴۹ توانست برای اولین بار کوپا لاتین را فتح کند. در ژوئن ۱۹۵۰ باشگاه قرار دادی با لادیسلائو کوبالا بست، او یکی از افراد تاثیر گذار در بارسلونا بود.

در یکشنبه بارانی سال ۱۹۵۱، انبوهی از جمعیت پس از پیروزی ۲-۱ در برابر سانتاندر، ورزشگاه لس کورتس را بدون استفاده از تراموا ترک کردند که شگفتی مسئولین حکومتی را برانگیخت. در آن زمان در بارسلون کارکنان تراموا اعتصاب کرده بودند و این حمایت از جانب طرفداران بارسلون از حرکت آنان صورت گرفت. رویدادهایی از این قبیل چهره‌ای متفاوت از باشگاه یا تعلق آن به فراتر از کاتالونیا را نشان می‌داد. برخی اسپانیایی‌های تندرو باشگاه را مدافع حقوق بشر و آزادی می‌دانستند. [۲۰][۲۱]

بارسلونا توانست با مربیگری فردیناند دائوییک و بازی لادیسلائو کوبالا در سال ۱۹۵۲ پنج عنوان قهرمانی مختلف شامل لا لیگا، کوپا دل جنرالیسمه (یا همان کوپا دل ری)، کوپا لاتین و کوپا اوا دوارته و کوپا مارتینی روسی را بالای سر ببرد. همچنین در ۱۹۵۳ نیز توانست مجددا لا لیگا و کوپا دل جنرالیسمه را فتح کند.[۱۱]
باشگاه فوتبال بارسلونا (۱۹۵۷–۱۹۷۸) [ویرایش]
ورزشگاه باشگاه بارسلونا، نیوکمپ که با حمایت‌های مالی هواداران در سال ۱۹۵۷ ساخته شد.

بارسلونا با مربیگری هلنیو هررا و لوییز سوارز جوان (بازیکن سال فوتبال اروپا در ۱۹۶۰) و دو بازیکن مجارستانی به توصیه کوبالا با نام‌های ساندور کوچیس و زولتان زیبور توانست دو عنوان ملی دیگر در سال ۱۹۵۹ و لا لیگا و جام بین شهری را در ۱۹۶۰ کسب کند. در ۱۹۶۱ بارسلونا اولین باشگاهی بود که توانست رئال مادرید را در رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا شکست دهد، اما در فینال با نتیجه ۳-۲ مغلوب بنفیکا شد.[۲۲][۲۳][۲۴]

کار ساخت ورزشگاه نیوکمپ در سال ۱۹۵۷ به پایان رسید و این بدین معنا بود که باشگاه مقداری پول برای خرید بازیکنان جدید داشت. دهه ۱۹۶۰ موفقیت‌های کمتری برای باشگاه به همراه داشت و لا لیگا کاملا در دست رئال مادرید بود.[۲۴] از جنبه‌های مثبت ده شصت می‌توان به ظهور بازیکنانی چون جوزپ فوسته و کارلس رکساچ و پیروزی باشگاه در کوپا دل جنرالیسمه در ۱۹۶۳ و جام بین شهری در ۱۹۶۶ اشاره کرد. همچنین بارسلونا توانست رئال مادرید را در فینال کوپا دل جنرالیسمه در ورزشگاه برنابئو در حالی که فرانکو بازی را تماشا می‌کرد، شکست دهد و بخشی از اقتدار سابق خود را به نمایش بگذارد. با پایان یافتن دوره دیکتاتوری فرانکو در ۱۹۷۴، نام باشگاه به نام اصلیش تغییر کرد، طراحی تاج آن به شکل اولیه‌اش برگردانده شد و دوباره حروف اصلیش را بدست آورد.[۲۵]

فصل ۱۹۷۳-۷۴ شاهد حضور یوهان کرایف بود که برای ثبت یک رکورد جهانی به مبلغ ۹۲۰ هزار پوند از آژاکس خریداری شد.[۲۶] یوهان کرایف در مصاحبه‌ای با یکی از خبرگزاری‌های اروپا گفت:«من بارسلونا را به رئال مادرید ترجیح دادم زیرا نمی‌توانم برای تیمی بازی کنم که با فرانکو ارتباط دارد.» و این مصاحبه خیلی سریع او را به چهره محبوب هواداران بارسا تبدیل کرد و زمانی که وی نام فرزندش را یوردی، یک نام محلی کاتالانی گذاشت، بر میزان این محبوبیت افزوده شد.[۲۷] یوهان کرایف به همراه بازیکنان خوب دیگری چون خوان مانوئل آسنسی، کارلس رکساچ و هوگو سوتیل به باشگاه کمک کردند تا بتواند بعد از دهه ۱۹۶۰ با شکست ۵-۰ رئال مادرید در سال ۱۹۷۴ قهرمان لالیگا شود.[۲۸] یوهان کرایف در ۱۹۷۳ در اولین دوره حضورش در بارسا به عنوان بهترین بازیکن سال اروپا برای بار دوم انتخاب شد، او در سال ۱۹۷۱، زمانی که برای آژاکس بازی می‌کرد توانسته بود این عنوان برای اولین بار کسب کند، همچنین برای بار سوم در سال ۱۹۷۴ درحالی که همچنان برای بارسلونا بازی می‌کرد مجددا این عنوان را تصاحب کرد. [۲۹]
نونیز و ثبات در مدیریت (۱۹۷۸-۲۰۰۰) [ویرایش]
جام قهرمانان اروپا که بارسلونا در سال ۱۹۹۲ آن را فتح کرد

در سال ۱۹۷۸ جوزپ لوییس نونیز در انتخاباتی توسط اعضای باشگاه به عنوان مدیر جدید انتخاب شد. این تصمیم بسیار نزدیک و متصل به گذار اسپانیا در مسیر دموکراسی و پایان یافتن دیکتاتوری فرانکو در سال ۱۹۷۴ بود. هدف اصلی نونیز ارتقا دادن بارسا به سطح یک باشگاه جهانی از طریق ثبات بخشیدن به آن در زمین و خارج از آن بود. وی به توصیه کرایف، آکادمی جوانان بارسلونا، لا ماسیا را در ۲۰ اکتبر ۱۹۷۹ تاسیس کرد.[۳۰] دوره ریاست او ۲۲ سال به طول انجامید و بر بارسلونا تاثیر بسازایی گذاشت. از زمان نونیز سیاست‌های سختگیرانه‌ای برای دستمزد و نظم و انضباط به جا مانده است.[۳۱][۳۲]

در ۱۶ مه ۱۹۷۹ بارسلونا با شکست ۴-۳ فورتونا دوسلدورف در مقابل بیش از ۳۰.۰۰۰ طرفدار بارسلونایی که برای دیدن بازی به بازل سوئیس آمده بودند، توانست برای اولین بار جام در جام اروپا فتح کرد. در ۱۹۸۲ مارادونا با قراردی به مبلغ ۵ میلیون پوند از بوکا جونیورز خریده شد و دهمین رکورد جهان از حیث مبلغ قرار داد رقم زد.[۳۳] در پایان فصل ۱۹۸۲-۸۳ بارسلونا با مربیگری منوتی توانست با شکست رئال مادرید قهرمان کوپا دل ری شود. حضور مارادونا در بارسا به طولی نینجامید و او بارسلونا را برای پیوستن به ناپولی ترک کرد. در آغاز فصل ۱۹۸۴-۸۵ تری وینابلز به عنوان مربی انتخاب شد و توانست لا لیگا را با هافبک برجسته‌ی آلمانی، برند شوستر فتح کند. در فصل بعدی او توانست تیم را به مرحله فینال جام باشگاه‌های اروپا برد که در ضربات پنالتی بارسا مغلوب استوا بخارست شد و عنوان نایب قهرمانی را کسب کرد.[۳۱]

پس از جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ باشگاه گری لینکر آقای گل آن رقابت‌ها را از باشگاه اورتون خرید و با دروازه‌بان آندونی زوبیزارتا قرار دادی طولانی بست. اما تیم در حالی که شوستر در محرومیت به سر می‌برد نتوانست موفقیت‌های زیادی کسب کند. وینابلز در آغاز فصل ۱۹۸۷-۸۸ از بارسا اخراج و لوییس آراگونز جانشین او شد. تمرد بازیکنان از نونیز در رویدادی که به هسپریا موتینی شهرت دارد در همین فصل رخ داد و این فصل با پیروزی ۱-۰ در مقابل رئال سوسیداد در فینال کوپا دل ری به پایان رسید.[۳۱]
photo of Johan Cruyff
یوهان کرایف برنده چهار عنوان قهرمانی لا لیگا با بارسلونا در سمت مربی

در سال ۱۹۸۸ کرایف به عنوان سرمربی به باشگاه بازگشت و به اصطلاح یک تیم رویایی جمع کرد. او ترکیبی از بازیکنان اسپانیایی چون خوزه ماریو باکرو، جوزپ گواردیولا، تکسیکی بگیریستین را استفاده کرد در حالی که باشگاه با ستاره‌های بین المللی چون روماریو، رونالد کومان، میشل لادروپ و هریستو استویچکوف قرار داد داشت. [۳۴] زیر نظر یوهان کرایف، بارسا توانست چهار عنوان قهرمانی لالیگا را بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ پی در پی کسب کند. بارسا با شکست سمپدوریا در فینال رقابت‌های جام در جام اروپا ۱۹۸۹ و لیگ قهرمانان اروپا ۱۹۹۲ هر دو عنوان قهرمانی را بدست آورد. همچنین بارسا توانست کوپا دل ری در سال ۱۹۹۰، سوپر جام اروپا در سال ۱۹۹۲ و سه سوپر جام اسپانیا را نیز فتح کند. یوهان کرایف با ۱۱ عنوان قهرمانی، موفق‌ترین مربی باشگاه تا به امروز بوده است و با ۸ سال پی در پی مربیگری برای بارسلونا بیشتر مدت باقی‌ماندن در این سمت را داراست.[۳۵] بخت یوهان کرایف در فینال دو فصل آخر مربیگریش برگشت و کسب نتایج ضعیف اسباب اخراج او توسط نونیز را فراهم کرد.[۳۱]

بابی رابسون جایگزین کرایف شد و تنها در فصل ۱۹۹۶-۹۷ در این سمت باقی‌ماند. او رونالدو را از پی‌اس‌وی خرید و توانست سه جام کوپا دل ری، سوپر جام اسپانیا و جام در جام اروپا را برای باشگاه به ارمغان آورد. حضور رابسون تنها یک راه حل کوتاه مدت بود تا لوئیس فن خال بتواند به باشگاه بپیوندد.[۳۶] رونالدو نیز چون مارادونا برای مدت کوتاهی در باشگاه ماند و سپس به اینتر میلان پیوست. به هرشکل ستاره‌ی تازه‌ای چون لوییس فیگو، پاتریک کلایورت، لوئیس انریکه و ریوالدو در باشگاه ظاهر شدند و بارسا هر دو جام کوپا دل ری و لا لیگا را در سال ۱۹۹۸ بالای سر برد. در ۱۹۹۹ ریوالدو به عنوان چهارمین بازیکن بارسلونا توانست عنوان بهترین بازیکن فوتبال سال اروپا را کسب کند. علیرغم تمام این موفقیت‌ها داخلی، عدم پیروزی بارسا در فینال لا لیگا ۲۰۰۰ و قهرمان شدن رئال مادرید استعفای نونیز و فن خال را به همراه داشت.[۳۶]
رفتن نونیز و آمدن لاپورتا (۲۰۰۰-۲۰۱۰) [ویرایش]
buck-teethed footballer
بخش بازاریابی باشگاه، استراتژی خود را بر پایه محبوبیت رونالدینیو بازتعریف کرده بود.[۳۷]

خروج نونیز و فن خال قابل مقایسه با رفتن لوییس فیگو نبود. لوییس فیگو نه تنها کاپیتان دوم تیم بلکه به یک قهرمان قابل ستایش تبدیل شده بود و بسیاری از کاتالونیایی‌ها او را از خودشان می‌دانستند. هواداران بارسا از تصمیم پیوستن فیگو به رقیب دیرینه باشگاه، رئال مادرید بسیار ناراحت بودند و هربار که فیگو در نیوکمپ ظاهر می‌شد به شدت مورد خشم هواداران بارسا قرار می‌گرفت، تا جایی که در اولین حضور او در مقابل بارسا به هواداران به سمتش یک کله خوک و یک شیشه ویسکی پر پرتاب کردند.[۳۸] در سال ۲۰۰۰ خوان گسپارت جایگزین نونیز شد و به مدت سه سال در این سمت باقی‌ماند. در این مدت باشگاه شاهد رفت و آمد مربیان بود. در نهایت ون خال برای بار دوم به باشگاه بازگشت ولی از آنجایی که نتیجه مثبتی حاصل نشد، ون خال و گسپارت هر دو استعفا دادند.[۳۹]

پس از دوران ناموفق گسپارت، باشگاه با ترکیبی از مسئولین جوان به اوج بازگشت. خوان لاپورتا جایگزین گسپارت شد و مربی جوان هلندی، فرانک ریکارد بازیکن سابق تیم ملی هلند به عنوان مربی بارسا انتخاب شد. تاثیر بازیکنان بین‌المللی و ترکیب آن‌ها با بازیکنان اسپانیایی تیم را به سمت کسب موفقیت مجدد سوق داد. بارسا توانست در سال ۲۰۰۴-۰۵ لا لیگا و سوپر جام اسپانیا را فتح کند و قرار دادی با رونالدینیو، بازیکن سال فوتبال جهان ۲۰۰۶ ببندد.[۴۰]

در فصل ۲۰۰۵-۰۶ بارسا مجددا قهرمان لا لیگا و سوپر جام اسپانیا شد. در فینال لیگ قهرمانان بارسلونا در مقابل آرسنال قرار گرفت، درحالی که آرسنال تا پیش از ۱۵ دقیقه پایان بازی با ۱۰ بازیکن پیروز میدان بود، بارسا توانست نتیجه بازی را ۲-۱ به نفع خود تغییر دهد و جام را بعد از ۱۴ سال بالای سر بگیرد.[۴۱] در همان سال بارسلونا در جام باشگاه‌های جهان نیز شرکت کرد و در فینال با گل دقیقه ۸۲ حریف برزیلی خود، مغولب اینترناسیونال شد.[۴۲] [۴۳] اگرچه بارسلونا فصل ۲۰۰۶-۰۷ را با قدرت شروع کرد، اما در پایان بدون کسب هیچ عنوانی فصل را به پایان رساند. بعدها اردوی پیش از فصل در ایالات متحده که منجر به مسدومیت ساموئل اتوئو و لیونل مسی شد، به عنوان دلیل عدم موفقیت باشگاه اعلام شد.[۴۴][۴۵]
شش جام مختلف که بارسلونا تنها در سال ۲۰۰۹ فتح کرد.

در لا لیگا که بارسا در بیشتر فصل‌ها در جایگاه اول قرار داشت، در سال جدید بی‌ثباتی باشگاه فرصتی برای پیشی گرفتن رئال مادرید و قهرمانی آنان شد. فصل ۲۰۰۷-۰۸ برخلاف سال‌های گذشته موفقیتی برای باشگاه به همراه نداشت و در پی آن جوزپ گواردیولا مربی بارسلونا بی در پایان فصل جایگزین ریکارد شد.[۴۶]

بارسا در فینال کوپا دل ری ۲۰۰۹ با شکست ۴-۱ اتلتیک بیلبائو برای ۲۵امین بار قهرمان این رقابت‌ها شد. سه روز پس از آن شکست رئال مادرید در رقابت‌های لالیگا جام را برای بارسلونا در فصل ۲۰۰۸–۰۹ به ارمغان آورد. بارسا در حالی فصل را به پایان رساند که در ورزشگاه المپیک رم، منچستر یونایتد فاتح سال قبل جام باشگاه‌ها را با نتیجه ۲-۰ شکست داد و سومین عنوان قهرمانی جام باشگاه‌ها را فتح کرد. در نتیجه برای اولین بار در اسپانیا اولین سه‌گانه را بدست آورد.[۴۷][۴۸][۴۹] بارسا با شکست مجدد اتلتیک بیلبائو در فینال سوپر جام اسپانیا ۲۰۰۹ و پیروزی در مقابل شاختار دونتسک در فینال سوپر جام اروپا ۲۰۰۹ دو جام دیگر را نیز بالای سر برد.[۵۰] در دسامبر ۲۰۰۹، بارسا جام باشگاه‌های جهان ۲۰۰۹[۵۱] را نیز فتح کرد و اولین تیم تاریخ فوتبال شد که شش‌گانه جام‌ها را توانست کسب کند.[۵۲] همچنین بارسلونا با فتح لالیگا با ۹۰ امتیاز و فتح سوپر جام برای ۹امین بار توانست دو رکورد تازه در فوتبال اسپانیا به ثبت برساند.[۵۳][۵۴]
هواداران باشگاه [ویرایش]
طرفداران بارسا در نیوکمپ
نوشتار اصلی: طرفداران باشگاه فوتبال بارسلونا


نام مستعار طرفداران بارسلونا کولر است. گفته می‌شود ۲۵٪ از جمعیت اسپانیا طرفدار بارسلونا هستند و بعد از رئال مادرید که ۳۲٪ از اسپانیایی‌ها هوادار آن هستند، بارسا در جایگاه دوم قرار می‌گیرد. جایگاه سوم نیز به تیم والنسیا با ۵٪ حامی تعلق دارد.[۵۵] در اروپا بارسا دومین تیم محبوب این قاره است.[۵۶] تعداد اعضای باشگاه از فصل ۲۰۰۳-۰۴ از ۱۰۰.۰۰۰ نفر به ۱۷۰.۰۰۰ نفر تا سپتامبر ۲۰۰۹ افزایش قابل توجهی داشته است.[۵۷] این افزایش را بسیاری به تاثیر حضور رونالدینیو و سیاست‌های رسانه‌ای خوان لاپورتا در رسانه‌های اسپانیایی و انگلیسی زبان آنلاین نسبت می‌دهند. [۵۸][۵۹]

علاوه بر عضویت، در ژوئن ۲۰۱۰، بطور رسمی ۱.۳۳۵ نفر در نقاط مختلف جهان در انجمن هواداران بارسا ثبت نام کرده‌اند. انجمن‌های هواداران وظیفه تبلیغ بارسلونا در محل‌های مختلف را دارند و در مقابل در حین بازدید از بارسلونا خدمات مفیدی دریافت می‌کنند.[۶۰] همچنین بارسا هواداران بسیار برجسته‌ای تاکنون داشته که در این میان می‌توان به پاپ ژان پل دوم که عضو افتخاری باشگاه بود یا خوزه زاپاترو که نخست وزیر فعلی اسپانیا است اشاره کرد.[۶۱][۶۲]
ال کلاسیکو [ویرایش]
نوشتار اصلی: ال کلاسیکو

رقابت شدید میان دو تیم قوی‌تر در لیگ‌های ملی بسیار معمول است و این در لا لیگا نیز صدق می‌کند، جایی که به بازی میان بارسلونا و رئال مادرید ال کلاسیکو (به اسپانیایی: El Clásico) می‌گویند. از ابتدای رقابت‌های ملی این دو تیم به عنوان نماینده دو منطقه و شهر رقیب، کاتالونیا و کاستیل شناخته می‌شوند. این رقابت بازتابی از تنش‌های فرهنگی و سیاسی میان دو منطقه است که از جنگ داخلی اسپانیا نشات می‌گیرد.[۶۳]

در مدت دیکتاتوریه پریمو ده ریورا و بخصوص فرانسیسکو فرانکو (۱۹۳۹-۱۹۷۵) تمامی فرهنگ‌های محلی مورد سرکوب قرار گرفتند و تمام زبان‌های رایج در اسپانیا جز کاستیلایی ممنوع اعلام شدند.[۶۴][۶۵] مردم کاتالان به یک نماد برای ابراز آزادی خواهی نیاز داشتند و بارسا تبدیل به بیشتر از یک باشگاه (به کاتالان: Més que un club) برای کاتالان‌ها شد. به گفته مانوئل واسکس مونتالبان، پیوستن به بارسلونا بهترین راه برای کاتالان‌ها بود تا هویت خود را نشان دهند، این راه کم هزینه‌تر نسبت به پیوستن به جنبش‌های ضد فرانکو بود و امکان ابراز مخالفت را به آن‌ها می‌داد.[۶۶]

از سوی دیگر رئال مادرید در بسیاری از موارد به عنوان تجسمی از تمرکز ظلم حاکمیت، رژیم فاشیستی و فراتر از آن بود. (سانتیاگو برنابئو که ورزشگاه رئال به نام اوست از افرادیست که علیه ملی گرایی فرانکو جنگید.)[۶۷][۶۸] به هر شکل در طول جنگ داخلی اسپانیا، اعضای هر دوتیم نظیر جوزپ سانیول و رافائل سانچز گوئرا متحمل آسیب‌هایی از سوی هواداران فرانکو شدند.

در دهه ۱۹۵۰، زمانی که بحث انتقال آلفردو دی استفانو مطرح شد، اختلاف دو باشگاه تشدید یافت. در نهایت او رئال مادرید را انتخاب کرد و در آن فصل باعث موفقیت آن‌ها نیز شد.[۶۹] در دهه ۱۹۶۰ هر دو تیم در جام اروپا به مصاف با یکدیگر رفتند که رئال مادرید توسط بارسا حذف شد.[۵] همچنین در آخرین رویارویی دو تیم در سال ۲۰۰۲ که توسط رسانه‌های اسپانیا «رقابت قرن» نام گرفت، بیش از ۵۰۰ میلیون نفر شاهد دیدار دو تیم بودند.[۷۰]
دربی بارسلونا [ویرایش]
نوشتار اصلی: شهرآورد بارسلونا

رقیب منطقه‌ای بارسا، اسپانیول است. برخلاف بارسا که هیئت مدیره اولیه آن از ملیت‌های مختلف بودند. این تیم توسط علاقه‌مندان به فوتبال اسپانیا تاسیس شد و سپس از حمایت پادشاه برخوردار گشت. اسپانیول آشکارا به عنوان یک تیم ضد بارسلونایی تاسیس شد و آن‌ها همواره بارسا را به عنوان یک تیم بیگانه می‌دیدند.[۷۱] از آنجایی که مردم کاتالونیا اسپانیول را به عنوان نماینده‌ای از مادرید می‌دیدند، رقابت‌ها جدی‌تر شد.[۷۲] زمین اصلی باشگاه اسپانیول در منطقه اعیان نشین ساریا بود.[۷۳][۷۴]

اسپانیول بطور سنتی بخصوص در زمان حکومت فرانکو، به زعم اکثریت شهروندان بارسلونا به عنوان ترویج کننده مشروعیت حکومت شناخته می‌شد و این در تضاد کامل با روحیه انقلابی بارسلونایی‌ها بود.[۷۵] در ۱۹۱۸ که بحث خودمختاری مطرح شده بود اسپانیول شروع به مخالفت با آن کرد.[۷۱] بعدها اسپانیول در کنار فاشیست‌ها از گروه‌های حامی فالانژ که می‌خواستند به جنگ داخلی بپیوندند حمایت می‌کرد. باوجود این تفاوت‌های فکری، دربی بخاطر تفاوت اهداف هر دو باشگاه، بیشتر برای هواداران اسپانیول اهمیت داشته تا بارسلونا. در سال‌های اخیر رقابت میان دو باشگاه کمتر رنگ و بوی سیاسی داشته و باشگاه اسپانیول نیز نام رسمی و سرود باشگاه را از اسپانیایی به کاتالان ترجمه کرده است.[۷۱]

اگرچه در تاریخ لا لیگا بیشتر دربی‌ها منطقه‌ای هستند، این رقابت نامعمول نیز کاملا با برتری بارسلونا همراه بوده است. اسپانیول در تمام طول ۷۰ سال گذشته تنها سه بار بالاتر از بارسلونا قرار داشته و در مسابقات جام حذفی کاتالونیا تنها در سال ۱۹۵۷ موفق به پیروزی در برابر بارسا شده است. همچنین بهترین نتیجه‌ای که اسپانیول تاکنون از شهرآورد بارسلونا بدست آورده ۶-۰ در سال ۱۹۵۱ بوده است. اسپانیول در فصل ۲۰۰۸-۰۹ با کسب پیروزی ۲-۱ در مقابل بارسا تنها تیمی است که توانسته سه بار در یک فصل بارسلونا را در نیوکمپ شکست بدهد.[۷۶]
درآمد و دارایی [ویرایش]

در ۲۰۱۰، مجله فوربز با اعلام ثروت باشگاه بارسلونا در حدود ۷۵۲ میلیون یورو، آن ها را در جایگاه چهارم پس از منچستر یونایتد، رئال مادرید و آرسنال به عنوان ثروتمندترین باشگاه جهان قرار داد..[۷۷][۷۸] طبق گفته دلویت، بارسلونا با در آمد ۳۶۶ میلیون یورو در همین سال، جایگاه دوم را پس از رئال مادرید که ۴۰۱ میلیون یورو درآمد دارد بدست آورده است.[۷۹]
رکوردها [ویرایش]

ژاوی در حاضر با مجموعا ۵۵۵ بازی برای بارسلونا و ۳۶۹ بازی در لالیگا رکوردار همراهی باتیم است.[۸۰]

برترین گلزن بارسا تاکنون در تمام رقابت‌ها حتی دوستانه، پائولینو آلکانترا با ۳۵۷ گل بوده است.[۸۰] سزار رودریگز با ۱۹۵ گل زده در بین سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۵۵ بهترین گل زن بارسا در لا لیگا می‌باشد. اگرچه احتمال می‌رود لیونل مسی که تاکنون ۱۱۵ گل در لالیگا برای بارسا به ثمر رسانده این رکورد را به زودی بشکند.[۸۱] همچنین تاکنون تنها ۴ تن از بازیکنان توانسته مجموعا بیش از ۱۰۰ گل در رقابت‌های لالیگا برای بارسا به ثمر برسانند که عبارتند از: سزار رودریگز (۱۹۵)، لادیسلائو کوبالا (۱۳۱)، لیونل مسی (۱۱۵) و ساموئل اتوئو (۱۰۸).

در ۲ فوریه ۲۰۰۹ بارسا به مجموع ۵۰۰۰ گل زده در لا لیگا رسید. گل ۵۰۰۰ام بارسا را مسی در بازی مقابل ریسینگ سانتاندر که بانتیجه ۲-۱ به نفع بارسلونا تمام شد، به ثمر رساند.[۸۲] در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۹ بارسا با شکست ۲-۱ استیودیانتس ششمین عنوان قهرمانی خود را در یک سال بدست آورد و تنها تیمیست که شش‌گانه جام‌ها را در تاریخ فوتبال فتح کرده است.[۸۳] همچنین بارسلونا با فتح ۲۵ کوپا دل ری و ۹ سوپرجام اسپانیا از این حیث نیز رکورد دار است.

بیشترین حضور طرفداران تیم به ۳ مارس ۱۹۸۶ در بازی یک چهارم نهایی جام اروپا در مقابل یوونتوس باز می‌گردد.[۸۴] با نوسازی ورزشگاه در ۱۹۹۰ و قانون منع امکان تماشای بازی به صورت ایستاده احتمالا این رکورد هرگز نمی‌شکند، زیرا ظرفیت ورزشگاه ۹۸.۷۷۲ نفر است.[۸۵]
آرم‌ها و لباس‌ها [ویرایش]
نخستین آرم باشگاه بارسلونا

آرم اصلی باشگاه به شکل تاجی دربالای تصویر به یادگار تاج و تخت آراگون و خفاشی نماد شاه جیمز بود که به دو شاخه یکی از درخت برگ بو و دیگری نخل احاطه شده.[۸۶] در سال ۱۹۱۰ این باشگاه مسابقه‌ای بین اعضای خود به وجود آورد تا آن‌ها طرحی برای باشگاه به عنوان نماد بسازند. کارلوس کومامالا، که در آن زمان برای باشگاه بازی می‌کرد، برنده شد. پیشنهاد کومامالا امروزه با تغییراتی جزئی به نماد باشگاه بدل گشته. تاج شامل صلیب سنت جورج در قسمت بالا گوشه‌ی چپ با پرچم کاتالان در کنار آن، و رنگ تیم در پایین بود.[۸۷]

رنگ‌های آبی و قرمز از پیراهن برای اولین بار در دیدار مقابل اسپانیا در سال ۱۹۰۰ استفاده شد.[۸۸] برای استفاده از طرح آبی و قرمز در پیراهن بارسلونا چند نظرسنجی تهیه شدند. فرزند اول رئیس جمهور، آرتور شوخ، ادعا کرد آن ایده از پدرش به عنوان رنگ همان تیم مدرسه تیلور تاجر بود.[۸۹]
رنگ پیراهن [ویرایش]

در مورد منشا و مبدا رنگ پیراهن بارسلونا، چندین روایت مختلف تاریخی وجود دارد که هر یک رنگ پیراهن بارسلونا را منتسب به موضوعی می دانند. طبق یکی از معتبرترین این روایت ها، انتخاب رنگ آبی و اناری به خوان گمپر، موسس باشگاه، نسبت داده شده است.

اخیراً اما این نتیجه گیری به دست آمده است که ایده انتخاب رنگ آبی و اناری برای پیراهن بارسلونا، از تیم سوئیسی اف‌سی بازل گرفته شده، باشگاهی که گفته می‌شود گمپر در گذشته در آن بازی می کرده است. با این حال شواهد به دست آمده از نوادگان گمپر، نشان می دهد که موسس بارسا هرگز ارتباطی با باشگاه سوئیسی نداشته است.

نوشتارهای اصلی: ورزشگاه اینداستریا، ورزشگاه لوس کورتس، و نیوکمپ

اولین زمین بارسلونا، ورزشگاه اینداستریا با ظرفیت ۱۰٫۰۰۰ نفر بود. مسئولین باشگاه در آن زمان امکانات این ورزشگاه را برای یک باشگاه در حال رشد ناکافی می‌دانستند.[۹۰] در ۱۹۹۲ جمعیت هواداران به ۲۰٫۰۰۰ نفر رسید و با کمک مالی آن‌ها، باشگاه توانست ورزشگاه بزرگتری به نام لوس کورتس بسازد که ظرفیت اولیه آن ۲۰٫۰۰۰ نفر بود. بعد از جنگ داخلی اسپانیا، باشگاه شروع به جذب تماشاچی و اعضای بیشتر برای حضور در مسابقات کرد. افزوده شدن به تعداد طرفداران، اسباب گسترش ورزشگاه را فراهم کرد، گسترش ورزشگاه در چندین پروژه شامل: گسترش جایگاه تماشاچیان در ۱۹۴۴، گسترش بخش جنوبی ورزشگاه در ۱۹۴۶ و گسترش بخش شمالی در ۱۹۵۰ صورت گرفت، در نهایت ظرفیت ورزشگاه پس از پایان توسعه آن به ۶۰.۰۰۰ نفر رسید.[۹۱]
یکی از شعارهای بارسلوناهک شده بر روی جایگاه تماشاچیان، "Més que un club" که به معنی فراتر از یک باشگاه است.
نتایج و عناوین [ویرایش]
رقابت‌های داخلی [ویرایش]

* لالیگا[۹۲]
o قهرمانی (۲۰): ۱۹۲۸-۱۹۲۹، ۱۹۴۴-۱۹۴۵، ۱۹۴۷-۱۹۴۸، ۱۹۴۸-۱۹۴۹، ۱۹۵۱-۱۹۵۲، ۱۹۵۲-۱۹۵۳، ۱۹۵۸-۱۹۵۹، ۱۹۵۹-۱۹۶۰، ۱۹۷۳-۱۹۷۴، ۱۹۸۴-۱۹۸۵، ۱۹۹۰-۱۹۹۱، ۱۹۹۱-۱۹۹۲، ۱۹۹۲-۱۹۹۳، ۱۹۹۳-۱۹۹۴، ۱۹۹۷-۱۹۹۸، ۱۹۹۸-۱۹۹۹، ۲۰۰۴-۲۰۰۵، ۲۰۰۵-۲۰۰۶، ۲۰۰۸-۲۰۰۹، ۲۰۰۹-۲۰۱۰.
o نایب قهرمانی (۲۲): ۱۹۲۹-۱۹۳۰، ۱۹۴۵-۱۹۴۶، ۱۹۵۳-۱۹۵۴، ۱۹۵۴-۱۹۵۵، ۱۹۵۵-۱۹۵۶، ۱۹۶۱-۱۹۶۲، ۱۹۶۳-۱۹۶۴، ۱۹۶۶-۱۹۶۷، ۱۹۶۷-۱۹۶۸، ۱۹۷۰-۱۹۷۱، ۱۹۷۲-۱۹۷۳، ۱۹۷۵-۱۹۷۶، ۱۹۷۶-۱۹۷۷، ۱۹۷۷-۱۹۷۸، ۱۹۸۱-۱۹۸۲، ۱۹۸۵-۱۹۸۶، ۱۹۸۶-۱۹۸۷، ۱۹۸۸-۱۹۸۹، ۱۹۹۶-۱۹۹۷، ۱۹۹۹-۲۰۰۰، ۲۰۰۳-۲۰۰۴، ۲۰۰۶-۲۰۰۷.

* کوپا دل ری[۹۳]
o قهرمانی (۲۵): ۱۹۰۹-۱۹۱۰، ۱۹۱۱-۱۹۱۲، ۱۹۱۲-۱۹۱۳، ۱۹۱۹-۱۹۲۰، ۱۹۲۱-۱۹۲۲، ۱۹۲۴-۱۹۲۵، ۱۹۲۵-۱۹۲۶، ۱۹۲۷-۱۹۲۸، ۱۹۴۱-۱۹۴۲، ۱۹۵۰-۱۹۵۱، ۱۹۵۱-۱۹۵۲، ۱۹۵۲-۱۹۵۳، ۱۹۵۶-۱۹۵۷، ۱۹۵۸-۱۹۵۹، ۱۹۶۲-۱۹۶۳، ۱۹۶۷-۱۹۶۸، ۱۹۷۰-۱۹۷۱، ۱۹۷۷-۱۹۷۸، ۱۹۸۰-۱۹۸۱، ۱۹۸۲-۱۹۸۳، ۱۹۸۷-۱۹۸۸، ۱۹۸۹-۱۹۹۰، ۱۹۹۶-۱۹۹۷، ۱۹۹۷-۱۹۹۸، ۲۰۰۸-۲۰۰۹.
o نایب قهرمانی (۹): ۱۹۰۲-۱۹۰۳، ۱۹۱۸-۱۹۱۹، ۱۹۳۱-۱۹۳۲، ۱۹۳۵-۱۹۳۶، ۱۹۵۳-۱۹۵۴، ۱۹۷۳-۱۹۷۴، ۱۹۸۳-۱۹۸۴، ۱۹۸۵-۱۹۸۶، ۱۹۹۵-۱۹۹۶.

* کوپا دی لالیگا [۹۴]
o قهرمانی (۲): ۱۹۸۲-۱۹۸۳، ۱۹۸۵-۱۹۸۶.

* سوپر جام اسپانیا [۹۵]
o قهرمانی (۹): ۱۹۸۳, ۱۹۹۱, ۱۹۹۲, ۱۹۹۴, ۱۹۹۶, ۲۰۰۵, ۲۰۰۶, ۲۰۰۹, ۲۰۱۰

*
o نایب قهرمانی (۷): ۱۹۸۵, ۱۹۸۸, ۱۹۹۰, ۱۹۹۳, ۱۹۹۷, ۱۹۹۸, ۱۹۹۹

* کوپا اوا دیورته (سوپرجام اسپانیا جایگزین این رقابت‌ها شد.)[۹۶]
o قهرمانی (۴): ۱۹۴۵, ۱۹۴۸, ۱۹۵۲, ۱۹۵۳

*
o نایب قهرمانی (۲): ۱۹۴۹, ۱۹۵۱

رقابت‌های اروپایی [ویرایش]

* کاپ اروپا \ لیگ قهرمانان اروپا
o قهرمانی (۳): ۱۹۹۱-۱۹۹۲، ۲۰۰۵-۲۰۰۶، ۲۰۰۸-۲۰۰۹.
o نایب قهرمانی (۳): ۱۹۶۰-۱۹۶۱، ۱۹۸۵-۱۹۸۶، ۱۹۹۳-۱۹۹۴









نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 25 اردیبهشت 1390 :: نویسنده : رضا

در چهارم مهر ماه 1324 چند جوان نظامی علاقمند به ورزش دوچرخه سواری ، به نام های « میرزائی، نواب و جانان پور » در خیابان فردوسی تهران اقدام به تأسیس یك باشگاه ورزشی نمودند و به دلیل اینكه اعضای این باشگاه همگی دوچرخه سوار بودند، نام آن را باشگاه «دوچرخه سواران» نهادند. اولین اعضای این باشگاه در بدو تأسیس عبارت بودند از: جانان پور، خاكزاد، گیتی، گریش، كلانی، مهدیون، حسینی،میرزائی و خشایار.



رفته رفته دوچرخه سواران در سایر رشته های ورزشی نیز از قبیل والیبال، بسكتبال، پینگ پونگ، وزنه برداری، كشتی، شنا، فوتبال، و .... تصمیم به فعالیت گرفت. در این زمان تیم فوتبال « تور » كه توسط مرحوم علی دانائی فرد تشكیل شده بود، توانست در یك رقابت، تیم فدرتمند كارگران آبادان را شكست دهد. بنابراین مورد توجه ویژه باشگاه دوچرخه سواران قرار گرفت. مسئولان وقت این باشگاه با مؤسس تیم تور به توافق رسیدند تا از آن پس این تیم با نام تیم فوتبال دوچرخه سواران در مسابقات شركت نماید.



پس از یك سازمان دهی نسبی در باشگاه، « پرویزعموقلی، گرائیلی، دانایی فرد و سید آقاجلالی » به عنوان هیئت مدیره انتخاب شدند. بنابر این تیم فوتبال دوچرخه سواران در سال 1325 اولین حضور رسمی خود را در مسابقات باشگاهی با كسب دو عنوان نایب قهرمانی مسابقات باشگاه های تهران و نایب قهرنانی جام خذفی تهران با موفقیت به پایان رسانید و سال 1326 نخستین سال صدرنشینی این تیم با قهرمانی در مسابقات جام حذفی تهران بود.



اولین دیدار رسمی باشگاه دوچرخه سواران در پانزدهم اسفندماه 1328 در مقابل تیم شاهین با حضور 2000 تماشاگر در ورزشگاه امجدیه « شهید شیرودی فعلی » برگزار گردید كه طی آن اولین گل تاریخ فوتبال این تیم توسط بیوك جدی كار از نقطه كرنر به درون دروازه شاهین ارسال شد و این تیم با نتیجه یك بر صفر مقابل شاهین نخستین پیروزی خود را جشن گرفت.



این باشگاه در سال 1328 نام خود را تغییر داده و عنوان « تاج » را برگزید و در همین سال مقام قهرمانی باشگاه های تهران را نیز كسب كرد. از آن به بعد « تیم فوتبال تاج » به دلیل حضور تعدادی از نظامیان در تركیب آن بیش از پیش مورد توجه قرار گرفت. و از آنجا كه مرحوم علی دانایی فرد، پایه گزار فوتبال این باشگاه، به رده های پایه ای توجه ویژه ای داشتند،تیم تاج بر آن شد تا اقدام به تأسیس شعبه هایی در سراسر كشور نماید و تیم های « تورج » « افسر »، « دیهیم »، « كورش » و « اتم » را در رده های سنی پائین بنابر تصمیم اتخاذ شده تأسیس نمود.



رفته رفته این باشگاه به عنوان یكی از مطرح ترین تیمهای فوتبال كشور بدل گشت و بازیكنانی از قبیل « بیوك جدی كار، پرویز كوزه كنانی، برادران بیاتی، عارف قلی زاده، و.... » از این تیم ظهور كرده و به اوج شهرت در فوتبال دست یافتند.



باشگاه تاج به عنوان میزبان نهایی سومین دوره جام باشگاه های آسیا در سال 1349 ، رقیبان حرفه ای خود را به تهران دعوت كرد و در پایان با غلبه بر نماینده اسرائیل، قهرمانی این دوره از جام را در خانه جشن گرفت كه برخی از بازیكنان این دوره عبارت بودند از: « طالبی، كاروحق وردیان، ناصر حجازی، اكبر كارگر جم، غلامحسین مظلومی، مهدی حاج محمد، علیرضا حاج قاسم، منصور پورحیدری، نصرالله عبداللهی و .... »



با پیروزی انقلاب، تیم تاج به « استقلال » تغییر نام داد و همچنان پر قدرت و درخشان در میدان های سبز مسابقات ظاهر گردید و در سال 1370 بار دیگر عنوان قهرمانی خود را در جام باشگاه های آسیا تكرار نمود. افتخار آفرینان این دوره نیز افرادی چون : « شاهرخ بیانی، شاهین بیانی، مجید نامجومطلق، عبدالعلی چنگیز، مهدی فنونی زاده، امیر قلعه نوعی، عباس سرخاب، حمید بابازاده و .... » بودند.



اكنون تیم استقلال به عنوان یكی از پرافتخارترین باشگاههای آسیا و ایران شناخته میشود.

در سال 1323 چهار جوان تصمیم گرفتند تا باشگاهی تاسیس نمایند.تصمیم انها در چهارم مهر این سال عملی شد و باشگاه نیز خیابان فردوسی در نظر گرفته شد. که به دلیل علاقمندیشان به دوچرخه سواری نام باشگاه را ( دوچرخه سواران) نهادند.ابتدا تنها رشته فعال باشگاه دوچرخه سواری بود،اما بعدها رشته های والیبال،پینگ پنگ،بسکتبال،وزنه برداری،کشتی،شنا و فوتبال نیز فعالیت خود را آغاز کرد. طی مذاکراتی که مسئولان باشگاه دوچرخه سواران با علی دانائی فرد مو سس وقت باشگاه تورانجام دادند، موافقت شد که باشگاه تور با نام دوچرخه سواران وارد عرصه رقابت در فوتبال شود.


رقابت اصلی در فوتبال کشور تا پیش از سال 1325 بین 3تیم دارایی،شاهین و سرباز بود، اما با ورود تیم دوچرخه سواران که از همان ابتدا با پیراهن آبی وارد میدان شد،مثلث قدرت به مربع شد و قطب چهارم فوتبال نیز شکل گرفت. در سال 1328 نام باشگاه دوچرخه سواران به تاج تغییر یافت و در همین سال قهرمان باشگاههای تهران شد.به دلیل اهمیت باشگاه تاج از ردیف بودجه اختصاصی برخوردار شد.


زمان شکوفایی


اولین سفر خارجی باشگاه تاج به افغانستان بود که ثمره آن پیروزی 3 بر 2 تیم تاج شد. دهه 40 زمان شکوفایی باشگاه تاج بود. این تیم با تیم های خارجی همچون: راپیدوین اتریش،تورپیدوی موسکو،اسپارتا پراک چک، دوسلدورف آلمان،کریستان پرو و تیم های دیگری از کشورهای برزیل،سوئیس،ترکیه،سوئد و آذربایجان بازی های دوستانه برگزار کرد که موجب شهرت بیشتر این باشگاه شد.در این دهه ، باشگاه تاج با به خدمت گرفتن رایکوف یوگوسلاو تحولی شگرف در فوتبال استقلال و حتی ایران به وجود آورد.افرادی چون ناصر حجازی، منصور پورحیدری،نصر ا.. عبدالهی،پرویز قلیچ خانی،علی جباری،فرامرز ظلی،جلال طالبی،جواد قراب،غلامحسین مظلومی،عزت جانملکی، ایرج دانائی فرد، منصور رشیدی، حسن روشن و ... از جمله آنان بودند.


اولین قهرمانی در آسیا


در فروردین سال 1349 و در باشگاه لبریز از تماشاگر امجدیه( شهید شیرودی)، تیم های تاج از ایران هاپوئل رژیم صهیونیستی فینال جام باشگاهای آسیا را برگزار کردند. در این دیدار تیم تاج تا دقیقه 83 یک بر صفر عقب بود که در این دقیقه غلام وفا خواه که به مرد جامها معروف بود، گل تساوی را وارد دروازه حریف کرد و کار به وقت اضافه کشیدکه تیم تاج با گل مسعود معینی مدافع پیش تاخته خود در وقت اضافه قهرمان آسیا شد.


ترکیب تیم تاج که قهرمان آن دوره شد عبارت بود از : ناصر حجازی، علی جباری ،مهدی لواسانی ،جواد ا.. وردی ،کاروحق وردیان ،مسعود معینی ،غلامحسین مظلومی ،عزت جانملکی ،جواد قراب ،اکبر کارگرجم ،علیرضا حاج قاسم ،نصر ا...عبداللهی ،مهدی حاج محمد ،عباس مژدهی ،منصور پورحیدری و مسعود مژدهی یاران کمکی این تیم: غلام وفاخواه از عقاب و محمود خوردبین از پرسپولیس بودند. سرمربی تیم رایکوف از یوگسلاوی بود.


تغییر نام تاج به استقلال و دومین قهرمانی در آسیا


با پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1357 باشگاه تاج به استقلال تغییر نام پیدا کرد. استقلال در سال 1370 برای دومین بار قهرمان آسیا شد. استقلال در فینال باشگاه های آسیا توانست تیم لیائولینگ چین را با نتیجه 2 بر 1 شکست دهد و جام را برای دومین بار به خانه بیاورد.در این دوره عبدالصمد مرفاوی آقای گل شد، مجید نامجو مطلق تکنیکی ترین بازیکن، عباس سرخاب بهترین بازیکن و احمدرضا عابدزاده بهترین دروازه بان جام شدند. بازیکنان استقلال در این دوره عبارت بودند از : احمدرضا عابدزاده ،حمیدرضا بابازاده ، شاهرخ بیانی ،شاهین بیانی ،فرشاد فلاحت زاده ،رضا حسن زاده ،مهدی فنونی زاده ،امیر موسوی نیا ،صادق ورمزیار ،رضا نعلچگر ، جعفر مختاری فر ،امیر قلعه نویی ،رضا احدی ،میرشاد ماجدی ،ایمان عالمی ،عبدالصمد مرفاوی ،عباس سرخاب ،عبدالعلی چنگیز ، مسعود غفوریهای اصل ،ناصر عباسی ،مرحوم امیر دولت آبادی ،خسرو پارسا و مجید نامجو مطلق. یاران کمکی این تیم نیز سید غلی افتخاری سید مهدی ابطهی بودند. سرمربی: منصور پورحیدری.


مربیان خارجی از بدو تاسیس


زدراکو رایکوف، ولادمیر جکیج، بونژاک، یوگنی سوکومور خوف،جکیچ دلیچ، لئونید بیلفسکی و رولند کوخ از جمله مربیان خارجی بودند که با استقلال کار کردند. در این میان رایکوف بیشترین سابقه حضوررا دارد که به مدت هشت سال مربی استقلال بود و طی این دوره با استقلال قهرمان ایران در سال 49،قهرمان جام میلزهند، دو دوره قهرمانی باشگاهای آسیا و قهرمانی جام اتحاد را در کارنامه خود دارد.



مربیان استقلال از آغاز تا کنون


مرحوم علی دانائی فرد،محمود بیاتی،مرحوم رسول مدد نوعی،محمد رنجبر،حشمت مهاجرهنی،پرویز ابو طالب،مجتبی کرد نوری،کمائی،مرحوم جاهد،مصطفی شرکا،حسن حبیبی،حسن عضدی ،رضوی،اصغر شرفی،کامبیز جمالی،محمد صلاحی،منصور پورحیدری،غلامحسین مظلومی،بیژن ذوالفقارنسب،ناصر حجازی،رضانعلچگر،عبداللهی، بهتاش فریبا،اصغرحاجیلو،پرویزمظل ومی،حمید ملک احمدی ،منصور رشیدی،جواد زرینچه ، امیر قلعه نویی ناصر حجازی و فیروز كریمی مربیانی بودند که که از بدو تاسیس تا کنون به عنوان سرمربی رهبری تیم را برعهده داشتند.



شایسته ترین ها و اولین های تاریخ 60 ساله باشگاه استقلال


گلزنان جام جهانی 1978 آرزانتین:ایرج دانائی فرد و حسن روشن هر دو در تیم استقلال بودند.


اولین گلزن ایرانی در جام جهانی: ایرج دانائی فرد.


اولین لژیونر:بیوک جدیکار (1336 به تیم ویکتوریا برلین)


اولین مربی:مرحوم علی دانائی فرد از سال 1325 تا سال 1348 به مدت 23 سال


اولین آقای گل آبی پوشان در لیگ: غلامحسین مظلومی در اولین دوره تخت جمشید با 15 گل زده.


اولین کاپیتان: کامبیز جمالی


بازیکن تیم منتخب جهان:ایرج دانایی فرد.


پرافتخارترین مربی:منصور پورحیدری با بیش از 300 مسابقه و افتخار قهرمانی سال 90 باشگاه های آسیا.


بیشترین تعداد حضور: جواد زرینچه با 336 بازی طی 12 سال


کوتاه ترین گل در داربی: علی سامره در ثانیه 37 بازی مقابل پرسپولیس


پرجمعیت ترین بازی آسیا: استقلال ایران-جوبیلوایواتا ژاپن(با حضور 120 هزار تماشاگر در ورزشگاه آزادی فینال جام باشگاه های آسیا در سال 78 )


بهترین بازیکن سال کشور بعد از انقلاب: علیرضا منصوریان1374 (گزینش بهترین بازیکن برای اولین بار مرسوم شد)


جوانترین مربی: امیر قلعه نویی


شغل موسسان باشگاه عبارت بود از میزایی نجار 2 - نواب دوچرخه ساز 3 - خشانی نگهبان بانك 4- جانانپور كارمند تربیت بدنی


اولین هیات مدیره باشگاه دوچرخه سواران 1- پرویز عمواد غلی 2- گرائیلی 3- ملكی 4 - دانایی فر 5- سید آقاجلال


اولین كاپیتان : جاویدان


اولین سرپرست تیم : عنایت الله جانانپور


اولین سفر خارجی این تیم : در سال 1329 انجام شد به كشور افغانستان كه طی آن تیم فوتبال استقلال در كابل تیم ملی افغانستان را 3 بر 2 متوقف كرد . بازیكنان این تیم عبارت بودند از : 1- سرودی 2 - قلی زاده 3- خاتم 4 - خلیلی 5- كردستانی 6- بیاتی 7- زمینی 8 - ساوجی 9 - سیروان 10- دانایی فر 11-سید آقا جلالی 12 - جانانپور 13 - تیز هوش 14 - چنگیزی 15 - جدید كار 16 - كوزه كنانی 17- ژرژ ماركاریان 18- قدرسی 19- هوشیار نژاد


اولین مشكلات تیم در بازی خارج از كشور : خراب شدن اتوبوس در دلارام افغانستان و عدم تدارك 2 روز تیم كه منجر به گرسنگی بازیكنان شد !



سالهای 24 تا 29


تیم فوتبال دوچرخه سواران در اولین حضور رسمی خود در سال 1325 دو عنوان نایب قهرمانی مسابقات باشگاه ها و جام حذفی تهران را كسب كرد و قهرمانی جام حذفی تهران در سال 1326و در سال 1328 مقام نایب قهرمانی باشگاه های تهران را كسب كرد





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 25 اردیبهشت 1390 :: نویسنده : رضا


تاریخچه باشگاه پرسپولیس


پرسپولیس باشگاهی است که در سال ۱۳۴۲ بدست علی عبده بنا شد و درآن رشته‌های بولینگ، والیبال و بسکتبال فعال بود. عبده از آمریکا به ایران آمده بود و درجامعه ورزشی آمریکا در رشته بوکس صاحب عنوان قهرمانی شده بود عبده مدت‌ها اندیشه ایجاد تیم فوتبال پرسپولیس را با خود داشت و تیم فوتبالی را نیز ایجاد کرده بود که تیمی ضعیف در رده دوم باشگاههای کشور محسوب می‌شد و از اعضای محبوب و ماندگار از آن محمود خوردبین را می‌توان نام برد.

بعد از انحلال شاهین با فعالیت امیر مسعود برومند و رایزنی‌های مرحوم دهداری، چند تن از بازیکنان قبلی شاهین در ترکیب تیم دسته دومی پرسپولیس قرار گرفته و ترتیب یک مسابقه با تیم جم آبادان (که در آن زمان تیم صاحب نامی بود) را دادند و پس از آن تمامی اعضای شاهین به پرسپولیس پیوستند و محبوبیت انرا به پرسپولیس هدیه نمودند.

پرسپولیس بهار خود را درآغازین روزهای سال ۱۳۴۷ با مربیگری دهداری (کاپیتان پیشین شاهین) و سرپرستی دکتر برومند آغاز کرد. مطابق مقررات این تیم می‌بایست کار خود را در فوتبال از دسته سوم و یا حداکثر از دسته دوم باشگاه‌ها شروع کند اما انحلال چند تیم در این زمان باعث گردید تا به جای مسابقات لیگ یکسری مسابقات رده بندی در سطح باشگاههای پایتخت برگزار شود در آن زمان مسابقات ۴۴ تیم به رقابت پرداختد که ۴ تیم پرسپولیس، تاج، عقاب و پاس سرگروه گردیدند.

از آن پس پرسپولیس رسماً وارد مسابقات باشگاهی ایران گردید این تیم در سال ۱۳۴۷ قدرت نمایی کرد و تمام رقیبان را پشت سرگذاشت و به عنوان قهرمان باشگاههای تهران جهت شرکت در مسابقات آسیایی تایلند عازم بانکوک گردید.

در سال ۱۳۴۸ کارخانه ایران ناسیونال با مدیریت خیامی (از طرفداران تیم شاهین) تازه تاسیس گردیده بود و تیم فوتبال ضعیفی هم داشت ، (علی پروین هم از جمله بازیکنان این تیم بود) در این زمان(۱۳۴۸) فکر تبلیغ محصول این شرکت (پیکان) با استفاده از محبوبیت تیم شاهین، خیامی را بر آن داشت تا مذاکراتی با چند تن از شاهینیهای سابق انجام داده و آنان را به تیم پیکان دعوت نماید با رفتن آنها افراد باقی مانده نیز راهی جز پیوستن به ایشان ندیدند لذا تمامی بازیکنان شاهین (به جز عزیز اصلی ، دروازه بان شاهین) به پیکان مهاجرت کردند و در این سال عنوان قهرمانی باشگاههای ایران را از آن پیکان نمودند و در همین سال پیکان به جای تیم ملی در تورنمنت جام دوستی نیز شرکت کرده و در بین ۵ تیم مقام نخست را از آن خود کرد.

در این زمان پیکان در برابر پرسپولیس با تک گل علی پروین و نیجه یک بر صفر پرسپولیس را شکست داد.
در سال ۱۳۵۰ نخستین لیگ حرفه‌ای فوتبال ایران با نام تخت جمشید شکل گرفت و پرسپولیس هم تلاش نمود خود را با استانداردهای حرفه‌ای تطبیق دهد اما بدلیل فقدان زیرساختهای فوتبال حرفه‌ای در کشور این ایده بصورت کامل به فرجام نرسید و باشگاه پرسپولیس علاوه بر این نقص بزرگ بتدریج از مکتب فوتبال شاهین هم فاصله گرفت و رابطه خود را با سازندگی و تغذیه از بازیکنان جوان در آموزش و پرورش کم رنگ کرد و در مسیر استفاده کاذب از دسترنج دیگران و آوردن ستاره‌ها از تیم‌های دیگر قرارگرفت و هر روز محتاج تر از روز قبل شد و علیرغم برخورداری از طرفداران بیشمار از یک باشگاه به یک تیم تقریباً محلی نزول کرد ازجنبه فرهنگی هم با آرمانهای اولیه خود که از شاهین به آن منتقل شده بود دور شد بگونه‌ای که این دو قضیه بزرگ همچنان گریبانگیر این نام بزرگ است.
پرسپولیس در غیاب شاهینیها با تصاحب ۱۲ امتیاز در رده یازدهم قرار گرفت حضور در پیکان بیشتراز یک سال به طول نیانجامید و مجدداً بازیکنان در سال ۱۳۴۹ به خانه خود برگشتند و قهرمانی اولین دور لیگ تخت جمشید در سال ۱۳۵۰ را از آن خود کردند پرسپولیس در ۵ دوره برگزاری لیگ تخت جمشید، با کسب دو قهرمانی (لیگ اول و دوم) و سه نائب قهرمانی ، به عنوان پرافتخارترین باشگاه کشور شناخته شد.

با وقوع انقلاب اسلامی، این تیم دچار بحران نفرات گردید و بازیکنانش بکلی عوض شدند و تعداد بسیار اندکی از بازیکنان قدیمی باقی ماندند. لیکن برگزاری مسابقات جام شهید اسپندی درسال ۱۳۵۸ و دیگر مسابقات، باعث گردید تا بازیکنان مستعد و جوان کشور نگذارند این باشگاه بلند آوازه از رونق بیفتد.

باشگاه پرسپولیس در سال۱۳۶۵ تحت پوشش بنیاد مستضعفان و جانبازان قرارگرفت که نام آن به آزادی تغییر یافت لیکن پس از مدت زمان اندکی بنیاد از اداره این باشگاه خودداری کردو دراین زمان با توجه به موقعیت این باشگاه ، سازمان تربیت بدنی، خود اداره آن را عهده دار گردید و نامش را نیز به پیروزی تغییر دادند که تا کنون نیز با همین نام درمیادین ورزشی حضور می‌یابد.

باشگاه از سال ۱۳۷۰ با آغاز مجدد لیگ فوتبال ایران تحت عنوان لیگ آزادگان دور جدیدی از فعالیتهای خود را آغاز نمودند و پیوسته علیرغم تغییرات گسترده و متعدد درمدیریت باشگاه توانست موقعیت خود را به عنوان یکی از سه باشگاه برتر کشور و کسب مقامهای نخست، دوم و یا سوم حفظ کند.
این باشگاه در سال ۱۳۸۰ با آغاز لیگ حرفه‌ای فوتبال ایران به عنوان اولین قهرمان لیگ برتر شناخته شد. نكته جالب درمورد باشگاه پرسپولیس این است كه اكثر بازیكنان بزگ ایران از سال ۱۹۹۴تاسال۲۰۰۱ یابازیكن این تیم بودندویاتوسط این تیم یه فوتبال آسیا معرفی شدند این بازیكنان بزرگ عبارتند :

1- علی دایی : پس از مصدومیت شدید او در بازی مقایل بحرین با تلاش خود و یاری باشگاه پرسپولیس از مصدومیت خلاص شد وبا بازیهای درخشان خود درلیگ۱۳۷۵ باعث قهرمانی پرسپولیس شد و از طریق پرسپولیس به فوتیال خارج روانه شد

2- احمدرضا عابدزاده : كمتركسی فكر می كرد پس از مصدومبتی كه دربازی با تایوان برای او پیش آمد باز بتواند بازیكند ولی پرسپولیس با به عضو درآوردن این بازیكن ازدست رفته وصرف مخارج زیاد برای معالجه او وتلاش وزحمات خود عابدزاده وی را به مستطیل سبزبازگرداند تا عابدزاده سهم بزرگی در حماسه ملبورن برای ایران داشته باشد

3 - خدادادعزیزی : درسال ۱۳۷۵ به عنوان یار كمكی به همراه پرسپولیس در مسابقات جام باشگاههای آسیا شركت كرد وبازیهای درخشانی برای پرسپولیس انجام داد و باعث صعود پرسپولیس به مرحله نیمه نهائی شد اوكه درمرحله اول جام ملتهای ۱۹۹۶در تركیب تیم ملی نبودبا این بازیهای درخشانش باعث شد كه سرمربی تیم ملی اینباراو را به تیم ملی دعوت كند و در مرحله دوم با تیم ملی به دبی برود

۴- مهدی مهدویكیا : او درسن۱۶ سالگی به عضویت پرسپولیس در آمد.وجوان ترین بازیكن تاریخ فوتبال پرسپولیس شد.وباحضورخوددر تیم ملی جوانترین بازیكن تاریخ فوتبال ملی ایران شد 5- علی كریمی :‌ علی پروین اورا ازلیگ منطقه ای به باشگاه پرسپولیس آورد ودراولین دقایق ورود خود در لیگ آزادگان برای پرسپولیس هنرنمایی كرد وگل زد.ودر اولین روزهای او در پرسپولیس به تیم ملی دعوت شد

قابل ذکر است پرسپولیس از سوی AFC (کنفدراسیون فوتبال آسیا)به عنوان پر طرفدارترین تیم قاره ی کهن معرفی شده است.

افتخارات باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس ایران

در ابتدا باید گفت تنها تیمی که در لیگهای ایران توانسته یک فصل را بدون شکست پشت سر بگذارد پرسپولیس است.
نایب قهرمانی جام حذفی ایران۱۳۴۷
مقام دوازدهم باشگاه‌های تهران۱۳۴۸
قهرمانی مسابقات مقدماتی جام منطقه‌ای۱۳۵۰
نایب قهرمان باشگاه‌های تهران۱۳۵۰
مقام سوم لیگ منطقه‌ای ایران۱۳۵۰
نایب قهرمان جام باشگاه‌های تهران۱۳۵۰
قهرمان اولین دوره لیگ تخت جمشید۱۳۵۲
نایب قهرمان دومین دوره لیگ تخت جمشید۱۳۵۳
قهرمان سومین دوره لیگ تخت جمشید۱۳۵۴
نایب قهرمان چهارمین دوره لیگ تخت جمشید۱۳۵۵
نایب قهرمان پنجمین دوره لیگ تخت جمشید۱۳۵۶
نایب قهرمان ششمین دوره لیگ تخت جمشید۱۳۵۷
قهرمان جام شهید اسپندی۱۳۵۸
قهرمانی در لیگ دسته اول تهران۱۳۶۰
نایب قهرمان جام حذفی تهران۱۳۶۰
قهرمان جام وحدت۱۳۶۰
قهرمان جام حذفی تهران۱۳۶۱
قهرمان جام باشگاه‌های تهران۱۳۶۱
نایب قهرمان جام باشگاه‌های دسته اول تهران۱۳۶۲
قهرمان فوتبال باشگاه‌های دسته اول تهران۱۳۶۵
قهرمان فوتبال باشگاه‌های دسته اول تهران۱۳۶۶
قهرمان جام حذفی تهران۱۳۶۶
قهرمان جام حذفی ایران۱۳۶۶
قهرمان باشگاه‌های دسته اول تهران۱۳۶۷
قهرمان باشگاه‌های دسته اول تهران۱۳۶۸
نایب قهرمان اولین دوره لیگ آزادگان۱۳۶۸
قهرمانی در فوتبال دسته اول تهران۱۳۶۹
قهرمان اولین دوره جام در جام آسیا۷۰-۱۳۶۹
نایب قهرمانی در فوتبال دسته اول تهران۱۳۷۰
قهرمانی جام حذفی ایران۱۳۷۰
مقام سوم در لیگ ازادگان۱۳۷۰
قهرمان جام حذفی کشور۷۱-۱۳۷۰
نایب قهرمان لیگ ازادگان۱۳۷۱
قهرمان سوپرجام تهران۱۳۷۱
نایب قهرمان سومین دوره جام در جام آسیا۱۳۷۱
نایب قهرمان لیگ کشور۱۳۷۲
مقام چهارم لیگ آزادگان۱۳۷۳
قهرمان لیگ ازادگان۱۳۷۴
مقام چهارم جام باشگاه‌های آسیا۱۳۷۴
قهرمانی لیگ کشور۱۳۷۵
مقام سوم جام باشگاه‌های آسیا۱۳۷۵
قهرمان لیگ آزادگان کشور۱۳۷۷
نایب قهرمان لیگ آزادگان کشور۱۳۷۷
مقام سوم جام باشگاه‌های آسیا۱۳۷۸
قهرمان لیگ آزادگان کشور۱۳۷۸
نایب قهرمان لیگ آزادگان کشور۱۳۷۹
مقام سوم جام باشگاه‌های آسیا۱۳۸۰
قهرمان اولین دوره لیگ برتر ایران۸۱
نایب قهرمان جام حذفی ایران ۱۳۸۵

مربیان باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس ایران از آغاز تاكنون

پرویز دهداری
رجب فرامرزی
حسین فکری
الن راجرز (انگلیس)
همایون بهزادی
الن راجرز (انگلیس)
همایون بهزادی
بیوک وطن خواه
ایوان ******وئف (روسیه)
منصور امیر آصفی
مهراب شکرخواه
علی پروین
مسعود مومنی
علی پروین
محمد پنجعلی
لادیسلاو بگوویچ (صربستان)
حمید درخشان
یورگن گده
استانکو پاکلوپویچ (کرواسی)
حمید درخشان
ایوان متکویچ ( کرواسی)
علی پروین
وینکو بگوویچ (کرواسی)
رینر زوبل
علی پروین
آری هان (هلند)
مصطفی دنیزلی (ترکیه)
افشین قطبی
علی دایی



بازیکنان انتقال یافته در فصل ۸۶-۸۷

عباس آقایی ( پاس تهران )
حسن رودباریان ( پاس تهران )(دروازه بان تیم ملی در جام ملت های آسیا )
سپهر حیدری ( ذوب آهن )
محمد نصرتی ( پاس تهران )
محسن خلیلی ( از سایپا کرج )
نبی الله باقری ها ( از تراکتورسازی تبریز )
فرهاد خیرخواه (سرخپوشان دوارافزار) ( آقای گل لیگ دسته ۱ )
کامیار قنبری (پاس)
حمیدرضا ع. عسگری (سپاه)
بهادر عبدی (سرخپوشان)

مدیر عامل‌های باشگاه از آغاز تا كنون

علی عبده
مصطفی مکری
عباس وکیل
گلیجانی
طباطبایی
عباس انصاری فرد
امیر عابدینی
علی میرزایی
علی پروین
اکبر غمخوار
حجةالله خطیب
محمد حسن انصاری فرد
حبیب کاشانی

اطلاعات باشگاه در سال ۲۰۰۶

مالک: سازمان تربیت بدنی ایران
سال تأسیس: ۱۳۳۸
موسس: علی عبده
مدیرعامل:حبیب کاشانی
سرمربی: افشین قطبی
مربی: حمیداستیلی
سرپرست: محمود خوردبین

ورزشگاه اختصاصی

باشگاه پرسپولیس و همچنین استقلال ورزشگاه اختصاصی ندارند و بازیهای خانگی خود را در ورزشگاه یک صد هزار نفری آزادی تهران انجام می دهند.

این ورزشگاه, ورزشگاه اختصاصی تیم ملی فوتبال ایران محسوب می‌شود. البته این ورزشگاه اختصاصا برای باشگاه پرسپولیس یا استقلال نیست و تا ساخت استادیومهای شخصی این باشگاهها اجازه دارند در آنجا بازی کنند.


جدید ترین افتخار پرسپولیس قهرمانی در لیگ برتر 87_86


تیم پرسپولیس با این قهرمانی 9 بار در طول ادوار لیگ قهرمانی كشور به قهرمانی رسیده است كه بیشترین تعداد قهرمانی محسوب میشود

پرسپولیس اولین تیمی هست كه در لیگ برتر به 2 قهرمانی در این مسابقات دست میباید

همچنین پرسپولیس در لیگ امسال بیشترین تعداد گل زده یعنی55 گل زده در طول تمام دوران لیگ بدست آورد

بیشترین تعداد برد كه ركوردش قبلا هم دست پرسپولیس بود امسال با تعداد18 برد جابه جا شد





افتخارات و تاریخچه ی پرسپولیس



جام‌های آسیایی

1- قهرمان جام برندگان جام آسیا (1990)

2- نایب قهرمان جام برندگان جام آسیا (1992)

3- مقام سومی جام باشگاه‌های آسیا 3 بار (1997-1996)، (2000-1999)، (2001-2000)

لیگ

- قهرمان لیگ 8 بار: 1350، 1352، 1354، 1374، 1375، 1377، 1378، 1380

جام حذفی

- قهرمان جام حذفی 3 بار: 1366، 1370، 1377

- فینالیست جام حذفی 1384

جام باشگاه‌های تهران

- قهرمان باشگاه‌های تهران 6 بار: 1361، 1365، 1366، 1367، 1368، 1369

جام حذفی تهران

- قهرمان جام حذفی تهران 3 بار: 1358، 1361، 1366

- فینالیست جام حذفی تهران 1360

سایر جام‌ها

- قهرمان جام بین‌المللی وحدت تهران (1360)

- قهرمان جام دوستی شارجه (1374)

- قهرمان مسابقات انتخابی آسیا (1347)

- مقام سوم جام دوستی تهران (1351)

سایر افتخارات

- برترین تیم ماه فوتبال آسیا (فوریه 1998)

فوتسال

- قهرمان جام رمضان (1382)

- مقام سوم رمضان (1384)

والیبال

- قهرمان جام حذفی کشور (1355)

- نایب قهرمان لیگ (1354 و 1355)

- قهرمان لیگ دسته اول (1383)

- قهرمان باشگاه‌های تهران (1383)

شنا

- قهرمان لیگ برتر (1384)

تکواندو

- نایب قهرمان لیگ (1383)

- مقام سوم لیگ (1384)


نام آوران باشگاه پرسپولیس

علی پروین

- چهاردهمین بازیکن برتر قرن آسیا

- بهترین بازیکن جام ملت‌های آسیا (1976)

- عضو تیم منتخب آسیا (1974)

- برترین فوتبالیست سال ایران (1350، 1355 و 1356)

- برترین مربی ماه فوتبال آسیا (ژانویه 1999)

فرشاد پیوس

- دومین بازیکن برتر سال فوتبال آسیا (1990)

- آقای گل بازی‌های آسیایی (1990)

- عضو تیم منتخب آسیا (1990)

- آقای گل لیگ ایران (1370 و 1373)

- آقای گل لیگ قطر (1989)

- آقای گل باشگاه‌های تهران (1365، 1366، 1367، 1369 و 1370)

ناصر محمدخانی

- آقای گل جام ملت‌های آسیا (1984)

- عضو تیم منتخب آسیا (1984)

- آقای گل باشگاه‌های تهران (1360 و 1362)

- بازیکن اخلاق جام دیوار چین (1362)

محمد پنجعلی

- عضو تیم منتخب آسیا (1984)

- کاپیتان تیم منتخب آسیا (1986)

افشین پیروانی

- بازیکن ماه فوتبال آسیا (فوریه 2000)

- بازیکن اخلاق لیگ برتر (1380)

ادموند بزیک

- آقای گل لیگ (1381)

- گلزن‌ترین بازیکن لیگ ایران با 82 گل

حامد کاویانپور

- بهترین بازیکن لیگ برتر (1380)

- زننده زیباترین گل ماه آسیا (می 2001)

مهرداد اولادی

- آقای گل بازی‌های کشورهای اسلامی (2005)

محمدحسن انصاری‌فرد

- بهترین فوتبالیست سال ایران (1366)

- برترین مربی سال ایران (1382)

- بهترین مربی فوتسال آسیا با 4قهرمانی متوالی

محمد زادمهر

- آقای گل جام پیشکسوتان تهران (1383)

محمد جاسمیان

- بهترین بازیکن پیشکسوتان تهران (1383)

محسن زارعی

- ستاره مسابقات جام رمضان (فوتسال) (1384)

هادی ساعی

- بهترین تکواندوکار جهان (2004)

- قهرمان قهرمانان ایران (1383)

بهزاد خداداد

- بهترین تکواندوکار لیگ (1383)

علی تاجیک

- بازیکن اخلاق لیگ تکواندو (1384)

ویکتور لایکو

- آقای گل لیگ هندبال (1383)

حمید استیلی

- زننده گل قرن آسیا (1998)

- بهترین بازیکن تورنمنت فوریه کویت (1999)

- عضو تیم منتخب آسیا (1999)

محتبی محرمی

- ششمین بازیکن برتر سال فوتبال آسیا (1990)

- عضو تیم منتخب آسیا (1990)

ابراهیم آشتیانی

- بهترین بازیکن جام ملت‌های آسیا (1972)

- برترین فوتبالیست سال ایران (1350)

همایون بهزادی

- آقای گل جام ملت‌های آسیا (1968)

- محبوب‌ترین فوتبالیست سال ایران (1350)

حسین کلانی

- آقای گل جام ملت‌های آسیا (1972)

- آقای گل لیگ (1349 و 1350)

- آقای گل باشگاه‌های تهران (1348)

صفر ایرانپاک

- آقای گل لیگ (1350)

- آقای گل باشگاه‌های تهران (1350)

- آقای گل جام کوروش (1350)

- بهترین گل سال فوتبال ایران (1350)

مرتضی کرمانی‌مقدم

- برترین بازیکن خارجی لیگ قطر (1380)

- پدیده فوتبال ایران (1366)

مهدی مهدوی‌کیا

- مرد سال فوتبال آسیا (2003)

- جوان سال فوتبال آسیا (1997)

- بازیکن ماه فوتبال آسیا (فوریه 2000)

- زننده زیباترین گل سال آسیا (1997)

- برترین فوتبالیست سال ایران (1382)

- عضو تیم منتخب فیفا (2000)

- بهترین پاسور فصل بوندس لیگا (2003-2002)

- بهترین بازیکن فصل هامبورگ (2003-2002) و (2004-2003)

- رکوردار بیشترین حضور یک ایرانی در بوندس لیگا

- آقای گل جوانان باشگاه‌های تهران (1372)

کریم باقری

- بازیکن ماه فوتبال آسیا (جولای 1997 و دسامبر 2001)

- سومین بازیکن برتر سال آسیا (1997)

- زننده زیباترین گل ماه آسیا (اکتبر 2000 و اکتبر 2001)

- دهمین بازیکن برتر قرن آسیا

- عضو تیم منتخب آسیا (1997 و 2000)

- دومین گلزن ملی برتر سال دنیا (1997)

- بهترین بازیکن جام باشگاه‌های عرب (2001)

خداداد عزیزی

- مرد سال فوتبال آسیا (1996)

- هشتمین بازیکن برتر قرن آسیا

- عضو تیم منتخب آسیا (1997)

- بهترین بازیکن جام باشگاه‌های آسیا منطقه غرب (1996)

- بهترین بازیکن جام ملت‌های آسیا (1996)

علی دایی

- مرد سال فوتبال آسیا (1999)

- دومین بازیکن برتر سال فوتبال آسیا (1996)

- چهارمین بازیکن برتر سال فوتبال آسیا (1998)

- برترین گلزن ملی تاریخ فوتبال جهان

- برترین گلزن ملی سال دیتا (1996 و 2004)

- هفتمین بازیکن برتر قرن آسیا

- عضو تیم منتخب فیفا (2000)

- عضو تیم منتخب آسیا (1997 و 1998)

- آقای گل بازی‌های آسیایی (1998)

- آقای گل جام ملت‌های غرب آسیا (2004)

- بهترین بازیکن جام ملت‌های غرب آسیا (2004)

- بهترین بازیکن جام ال‌جی تهران (2000)

- آقای گل لیگ برتر (84-83)

- نشان درجه 3 شجاعت (1383)

- سفیر حسن نیت یونیسف در ایران

- آقای گل باشگاه‌های تهران (1382)

علی کریمی

- مرد سال فوتبال آسیا (2004)

- چهارمین بازیکن برتر سال آسیا (2001)

- بازیکن ماه فوتبال آسیا (ژوئن 2000، اکتبر 2001، اکتبر 2003)

- بهترین بازیکن جام ملت‌های غرب آسیا (2000)

- بهترین بازیکن جام بین قاره‌ای (2003)

- برترین فوتبالیست سال ایران

- بهترین بازیکن خارجی لیگ امارات (2002 و 2004)

- آقای گل جام ملت‌های آسیا (2004)

- آقای گل لیگ امارات (2004-2003)

- عضو تیم منتخب آسیا (2004)

زیاد شعبو

- آقای گل لیگ سوریه (2003-2002)

- بهترین بازیکن سال سوریه (2002)

- سومین گلزن برتر لیگ کشورهای عربی (2002)

احمدرضا عابدزاده

- رکورد بسته نگه داشتن دروزاه در لیگ (802 دقیقه)

- 13 بازی بدون شکست در داربی پرسپولیس- استقلال

- بیشترین بازی ملی دروازه‌بانی (79 بازی ملی)








نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 22 اردیبهشت 1390 :: نویسنده : مدیر
یوگا یکی از روشهای تاثیرگذار برای به دست آوردن کنترل ذهن به اندازه بدن یک شخص است. یوگا تکنیک پیشرفته ای نیست و فواید یوگا است که آن را در میان مردم معروف کرده است.

 ادبیات نشان می دهد که یوگا قدمت هزار ساله دارد و در هند بسیار رایج بوده است.
یوگا با سیستم پزشکی کل نگر مقایسه می شود زیرا که یوگا بر کنترل جنبه های فیزیکی،روحی و روانی یک شخص تاکید دارد.بنابراین در مراحل اولیه،یوگا در غرب به عنوان سیستم بالقوه ای برای  درمان البته با سوء ظن درمورد کارایی آن تشخیص داده شد.اما شرایط کم کم تغییر کرد و شواهد علمی مزایا و فواید یوگا را تایید کردند. 
یوگا یک درمان سنتی است که کاملا بر اساس مشاهده و اصول ذات و سرشت آدمی است.یوگا نه تنها یک تمرین است بلکه حتی یک بسته کامل برای انسان است.
علم یوگا شامل حالت و چگونگی یوگا که مدیتیشن و تکنیک نفس کشیدن نام دارد می شود.
فواید یوگا با نوع یوگا تفاوت دارد همان طور که در جاهای مختلف از آن استفاده می کنند.بنابراین صرف نظر از نوع آن، فواید یوگا در کنترل و مدیریت استرس توسط طب نوین ثابت شده است.فایده چند عاملی یوگا آن را از تمرینات ساده متمایز می کند.

*
فواید فیزیولوژیکی یوگا شامل تقویت کردن سیستم های اصلی بدن مثل سیستم اعصاب،دستگاه قلبی-عروقی،غدد،دستگاه تنفسی،سیستم ماهیچه ای و استخوان ها و سیستم دفع بدن است.

*
یوگا باعث حفظ تعادل بدن می شود.

* یوگا با ایجاد تعادل در مواد شیمیایی بدن مثل کلسترول ای دی ال،گلوکز،و کاته کولامینها باعث جلوگیری از بیماری های مهلک و کشنده می شود و قابلیت ارتجاعی بدن را بالا میبرد.

* علاوه بر این،یوگا بدون اینکه در طول تمرین استحکام بدن را از بین ببرد وزن را در حالت تعادل نگه می دارد.
 
* فواید روانشناسی یوگا یکی از فواید جذاب آن است که شامل تنظیم کردن حالت های مربوط به اختلالاتی مثل خشونت،افسردگی،و اضطراب ناگهانی است.

* بالا بردن توانایی های شخصی مثل مهارتهای یادگیری، تمرکز و حافظه خوب همچنین از فواید یوگا هستند.

*  بالا بردن مهارت های اجتماعی و سازگاری بهتر با شرایط و محیط هم از دیگر فواید یوگا می باشد.

*  فواید روحی و روانی یوگا شامل درک نفس و هوشیاری است که آرامش خاطر را فراهم می کند.تفکر کردن و خوب نفس کشیدن نیز از فواید تمرین کردن یوگا است.

* یوگا درمانی است که یک بدن متعادل را از طریق تمرین کردن حرکات پر انرژی یا حرکات ثابت فراهم می کند.

* مهمترین فایده یوگا داشتن احساس مطلوب بدون داشتن تمرینات شدید یا مصرف هر گونه مکمل می باشد.
 
تهیه و ترجمه : گروه سلامت سیمرغ
www.seemorgh.com/health




نوع مطلب : بدنسازی و زیبایی اندام، 
برچسب ها : یوگا،
لینک های مرتبط :


شنبه 17 اردیبهشت 1390 :: نویسنده : مدیر

به نقل از ببین نیوز – زنی عربی به نام بنت سعید در مسابقات کشتی کج بانوان

صاحب یک کمربند شد…

عکس ها در ادامه مطلب



ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها : عکس کشتی کج، کشتی کج با حجاب، کشتی کج زنان،
لینک های مرتبط :


جمعه 9 اردیبهشت 1390 :: نویسنده : مدیر

رئال مادرید یکی از باشگاه های مشهور و موفق در جهان است.

تاسیس : 1902
آدرس : C/ Concha Espina, 1
تلفن :(+34) 91 398 43 00
ایمیل : mensajes@realmadrid.com This e-mail address is being protected from spambots, you need JavaScript enabled to view it
سایت :http://www.realmadrid.com/
رئیس :Ramón Calderón
مدیر باشگاه :Pedrag Mijatovic



با 9 قهرمانی اروپا و 30 قهرمانی که در کلکسیون افتخارات خود می بیند با بیشترین رای از نظر فیفا بهترین تیم در قرن 20 شد. تشکیلات این باشگاه خیلی پیچیده است.

فوتبال در پایتخت اسپانیا توسط استادان و دانشجویان و جمعی از افراد دانشگاه Oxbridge معرفی و موسسه ای برای فوتبال شبیه فدراسیون های امروزی در سال 1895 شکل گرفت.

در سال 1900 باشگاه جدید فوتبالی در مادرید و اسپانیول شکل گرفت. بعد از جدا شدن اسپانیول بار دیگر نتیجه شکل گرفتن تیم Sociedad Madrid FC شد. این باشگاه پس از سه بار تغییر و تحول و پیشرفت بالاخره با نام باشگاه فوتبال رئال مادرید (Real Madrid Club) ثبت شد. انتخاب رنگ پیراهن برای آنها مشکل نبود و به دلیل نفوذ انگلیسی هایی که در آن جا نقش داشتند رنگ سفید را برای تیم خود انتخاب کردند. بعد از گذشت سال ها در لیگ بین المللی ، وقتی که رئال 4 قهرمانی (جام حذفی)del Rey's را ، داشت مادرید صاحب دو قهرمانی در دهه 1930 شد. اما بعد از آن دو جام مادرید دو دهه صبر کرد تا دوباره برای قهرمانی راهی پیدا کند.

در پایان ان ها تصمیم گرفتند که در تیمشان تحول ایجاد کنند و چهره تیم را عوض کردند و به تیمی مدرن برای همیشه تبدیل کردند. با بازیکن هایی مانند Alfredo Di Stéfano, Ferenc Puskás, Francisco Gento, Hector Rial, Raymond Kopa, José Santamaria در دهه 1950 موفقیت های این تیم دوباره آغاز شد.

آنها با اوردن جام به خانه در سال های 1957/58 ,1956/57 ,1954/55 ,1953/54 شاهد موفقیت خود در تغییر چهره تیمشان بودند.

در اولین بازی فینال در اروپا رئال به پیروزی 4 بر 3 دست یافت.

4 قهرمانی رئال و برگزاری جشن های قهرمانی این تیم را به اوج رساند. از جمله این موفقیت های می توان به برد 7 بر 3 رئال مقابل انتراخت فرانکفورت در ورزشگاه Hampden Park در کشور استکاتلند در سال 1960 اشاره کرد.

در دهه 1960 سرنوشت زئال عوض شد. رئال رتبه ای بهتر از 8 در باشگاه های اسپانیا پیدا نکرد. تا زمانی که دوباره به لیگ اروپا رفت و در مقابل FK Partizan در سال 1966 به پیروزی دست یافت.

دهه بعد یعنی دهه 1970 برای رئال با موفقیت در سال های 1972, '75, '76, 78, 79 , 80 همراه بود.

رئال 5 قهرمانی پیاپی خود از سال 1986 تا سال 1990 را مدیون 5 ستاره مشهور خود به نام های Emilio Butragueño (el Buitre), Manolo Sanchís, Martín Vazquéz, Míchel Pardeza , Miguel Pardeza است.

نیمه اول دهه 1990 رئال صاحب 2 قهرمانی لیگ و یک قهرمانی جام حذفی شد. قهرمانی های رئال در این قرن با پیروزی بر یوونتوس در سال 1998 که باعث قهرمانی رئال در اروپا شد به پایان رسید.

این پیروزی ها باعث نشد که مدیر باشگاه Lorenzo Sanz بتواند جای خود را حفظ کند.

وقتی وی از کار برکنار شد یک نجیب زاده به رای هیئت مدیره به نام Florentino Pérez سر کار امد. Florentino Pérez با پشت گرمی هایی که از نظر سیاسی داشت دست به تقویت تیم زد و باعث بازگشت دوباره موفقیت به رئال شد. اولین خرید Pérez که یکی از شارژ های وی به تیم به شمار می رفت Luis Figo از تیم رقیب یعنی بارسلونا بود. این تقویت ها از سوی مدیر باشگاه باعث دومین قهرمانی اروپا در سه سال شد. که دومین قهرمانی با پیروزی بر والنسیا در پاریس حاصل شد. با اضافه شدن زیدان Zinedine Zidane تیم قوی تر شد تا سیاسیت مدیر باشگاه یعنی گرفتن ستاره ها و همزمان بازی دادن به جوانان که به نام زیدان ها و پاون ها ('los Zidanes y los Pavónes') با گرفتن هافبک خوش تیپ فرانسوی و دفاع جوانی به نام پاون معروف شده بود ، به انجام برسد.

این اقدامات باعث شد که رئال به عنوان بهترین تیم قرن 20 انتخاب شود.

نهمین قهرمانی رئال در باشگاه های اروپا که با گل دیدنی زیدان با تیم بایرلورکزن در ورزشگاه Hampden Park همراه بود باعث سر بلندی این تیم اسپانیایی شد.

سال بعد رئال فقط قهرمان اسپانیا شد که این موضوع باعث اخزاج مربی این تیم یعنی Vicente del Bosque شد و در همان سال بیش از 16 بازیکنان رئال مجوز ترک ایم تیم را گرفتند.

در این هنگام درها برای امدن بکهام (David Beckham) باز شد که این بازیکن با سر و صدای زیاد تبلیغاتی وارد مادرید شد. با امدن بکهام موج جدیدی از بر رئال حاکم شد و در زمینه تبلیغات فوتبالی نبظ بازار را در دست گرفت. به دلایل فراوان تیم رنج های زیادی را تحمل کرد و 3 سال را بدون قهرمانی پشت سر گذاشت. مربیان زیادی آمدن و رفتن ، بازیکنان زیادی هم جذب تیم شدند اما هیچ یک نتوانست تیم را از بحران خارج سازد.

بالاخره در اوایل سال 2006 پرز (Pérez) از سمت خود کناره گیری کرد تا راه را برای آمدن مدیر جدید در تابستان را هموار کند. سرانجام در جولای Ramón Calderón که عضو هیئت مدیریتی Florentino Pérez نیز بود با قول های فراوانی که داده بود با رای اکثریت به عنوان مدیر جدید انتخاب شد. با آمدن Fabio Capello به عنوان مربی مشغول به کار شد سرانجام باعث قهرمانی رئال در لیگ اسپانیا پس از 5 سال بدون قهرمانی همراه شد اما باز مدیران رئال نامهربانی کردند و Fabio Capello را کنار گذاشتند و برن شوستر آلمانی را جایگزین وی کردند. در این فصل رئال خالی از بازیکنان ستاره مانند زیدان، بکهام ، کارلوس و رنالدو است.

  
قهرمانی های رئال
La Liga 1931-32, 1932-33, 1953-54, 1954-55, 1956-57, 1957-58, 1958-59, 1960-61, 1961-62, 1962-63, 1963-64, 1964-65, 1966-67, 1967-68, 1968-69, 1971-72, 1974-75, 1975-76, 1977-78, 1978-79, 1985-86, 1986-87, 1987-88, 1988-89, 1989-90, 1994-95, 1996-97, 2000-01, 2002-03, 2006-07
Copa del Rey 1904-05, 1905-06, 1906-07, 1907-08, 1916-17, 1933-34, 1935-36, 1945-46, 1946-47, 1961-62, 1969-70, 1973-74, 1974-75, 1979-80, 1981-82, 1988-89, 1992-93
Supercopa de España1988, 1989, 1990, 1993, 1997, 2001, 2003
Copa de la Liga1984-1985
Copa Eva Duarte1947
European Cup/Champions League 1955-56, 1956-57, 1957-58, 1958-59, 1959-60, 1965-66, 1997-98, 1999-2000, 2001-02
UEFA Cup 1984-85, 1985-86
European Super Cup 2002
Intercontinental Cup1960, 1998, 2002
Ibero-American Cup1994
Latin Cup 1955, 1957




نوع مطلب : تاریخچه های فوتبال، 
برچسب ها : تاریخچه رئال مادرید، قهرمانی های رئال مادرید، سایت رئال مادرید،
لینک های مرتبط :




ورزشی
تاریخچه های ورزش و محصولات ورزشی
درباره وبلاگ

تاریخچه های ورزش و محصولات ورزشی

مدیر وبلاگ : رضا
نویسندگان
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
Google Pagerank Powered by  MyPagerank.Net